Zapraszamy do naszej szkoły i na stronę naboru elektronicznego...

Poszukiwany na rynku pracy zawód - kierunek nauczania w naszej...

Poszukiwany na rynku pracy zawód - kierunek nauczania w naszej...

Policealna szkoła dla dorosłych

Solidne wykształcenie i doświadczenie zawodowe...

Nowe kwalifikacje, nowe możliwości, nowa praca, nowe inspiracje...

e-pedagog

e-pedagog

Strona redagowana przez pedagoga szkolnego - zachęcamy do korzystania

21.10.2022r.

Drodzy Uczniowie oraz Rodzice,

Przypominam, że od 2021 roku działa całodobowo darmowy Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka 800 12 12 12 oraz specjalny czat internetowy na stronie: czat.brpd.gov.pl Jest to miejsce dla wszystkich młodych ludzi, w którym mogą zostać wysłuchani i otrzymać pełne wsparcie specjalistów, którzy prowadzą rozmowy wspierające, ukierunkowujące dzieci na radzenie sobie z trudnościami.

Przy telefonie i czacie dyżurują także specjaliści posługujący się językiem ukraińskim i rosyjskim - grafik ich dyżurów możecie Państwo znaleźć pod adresem: https://brpd.gov.pl/2022/08/31/uwaga-nowy-grafik-pomocy-psychologicznej-i-prawnej-po ukraińsku. Z kolei w poniedziałki w godzinach od 18:00 do 20:00 dyżuruje prawnik specjalizujący się w prawach uchodźców i cudzoziemców.


Solidarni z Ukrainą.

Po ataku Rosji na Ukrainę do polskiego systemu edukacji w krótkim czasie trafiła bardzo duża grupa dzieci uchodźców z Ukrainy. Obecnie w Polsce przebywa około 800 tysięcy dzieci z Ukrainy w wieku szkolnym, co stanowi 7 procent niepełnoletniej populacji Polski. Większość z nich ma problem z odnalezieniem się w nowym środowisku, istotną przeszkodą jest stres spowodowany nagłą ucieczką oraz bariera językowa i kulturowa.

Infolinia dla ukraińskich uczniów i studentów oraz ich rodzin

Ministerstwo Edukacji i Nauki wraz Funduszem Narodów Zjednoczonych na rzecz Dzieci (UNICEF) oraz z Polskim Centrum Pomocy Międzynarodowej uruchomiło specjalną infolinię informacyjną dla ukraińskich uczniów, studentów oraz ich rodzin i opiekunów. 
Infolinia działa od poniedziałku do piątku w godz. 9:00-17:00 pod numerem +48 22 100 13 00. Informacje dotyczące rozpoczęcia lub kontynuacji edukacji w polskich szkołach i na uczelniach są udzielane w języku ukraińskim, rosyjskim oraz polskim.

Bezpłatna, zdalna pomoc psychologiczna i psychiatryczna dla  obywateli Ukrainy

Fundacja „Twarze depresji” dzięki wsparciu finansowemu Nationale-Nederlanden uruchamia program „Twarze depresji dla Ukrainy”. To bezpłatna, zdalna pomoc psychologiczna i psychiatryczna dla obywateli Ukrainy – dzieci i osób dorosłych. Konsultacje ze specjalistami będą odbywały się w językach: rosyjskim i ukraińskim.

Materiały edukacyjne do wykorzystania w pracy z uczniami z Ukrainy

Ministerstwo Edukacji i Nauki przygotowało zestawienie dostępnych materiałów edukacyjnych, z których można korzystać w pracy z uczniami przyjmowanymi do polskich szkół w związku z konfliktem zbrojnym w Ukrainie.        https://www.gov.pl/web/edukacja-i-nauka/materialy-edukacyjne-do-wykorzys...

70 darmowych książek dla dzieci w języku ukraińskim do pobrania

Serwis dla bibliotekarzy - Lustra Biblioteki udostępnił do pobrania i czytania 70 darmowych książek dla dzieci, młodzieży i dorosłych w języku ukraińskim

https://lustrobiblioteki.pl/2022/03/70-darmowych-ksiazek-dla-dzieci-w-je...

Podręcznik do nauki języka polskiego dla dzieci na Ukrainie.

Z inicjatywy Fundacji Wolność i Demokracja został wydany podręcznik do nauki języka polskiego dla dzieci na Ukrainie.

„Raz, dwa, trzy i po polsku mówisz Ty!” to nowoczesny podręcznik wydany w 5 tomach, które odpowiadają poszczególnym poziomom nauczania. Do każdego tomu dołączone są Materiały uzupełniające dla nauczyciela. Podręcznik i materiały są udostępnione bezpłatnie po wypełnieniu formularza.

https://wid.org.pl/podrecznik/?fbclid=IwAR3ySWR5wX7Wdgxx4VR1cyTwaJFStBR-VDRGukjheNE-oyfgjt75r00R-po

Pomoc dla ukrainy – zbiór linków   https://fed.org.pl/pomoc-dla-ukrainy-edukacja/


19.09.2022r.

Co to są prawa dziecka?

Janusz Korczak powiedział kiedyś „nie ma dzieci są ludzie”. I to jest prawda. „Dziecko to także człowiek tylko, że jeszcze mały…”. Przecież każdy dorosły kiedyś również był dzieckiem. Tak więc, podobnie jak każdy dorosły, dziecko jest właścicielem pewnych praw i wolności. Nazywają się one prawami człowieka. Źródłem tych praw jest godność człowieka, zwana również człowieczeństwem. W Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zapisana jest ona w art. 30: „Przyrodzona i niezbywalna godność człowieka stanowi źródło wolności i praw człowieka i obywatela. Jest ona nienaruszalna, a jej poszanowanie i ochrona jest obowiązkiem władz publicznych”.

Z godności wywodzą się dwie zasady: wolność i równość, które są podstawą wszystkich praw człowieka. Wolność oznacza to, że człowiek nie jest własnością kogokolwiek, posiada wolną wolę, może samodzielnie podejmować decyzje i świadomie ponosić za nie odpowiedzialność (dziecko uczy się tego w trakcie dojrzewania). Równość oznacza, że każde dziecko ma takie same prawa i ma być tak samo traktowane przez wszystkich bez jakiejkolwiek dyskryminacji.

Rzeczpospolita Polska zapewnia ochronę praw dziecka. Każdy ma prawo żądać od organów władzy publicznej ochrony dziecka przed przemocą, okrucieństwem, wyzyskiem i demoralizacją. Dziecko pozbawione opieki rodzicielskiej ma prawo do opieki i pomocy władz publicznych. Ale to wszyscy dorośli powinni brać udział w rozwoju umysłowym i fizycznym dziecka, gdyż dzieci są największym bogactwem każdego społeczeństwa i w przyszłości to one będą decydowały o swojej wspólnocie, państwie, globie. Należy je więc bardzo dobrze do tej roli przygotować. Ma to robić rodzic, nauczyciel, lekarz, policjant, polityk itd.

Dziecko nie jest własnością dorosłych. Jest słabsze od dorosłych, dlatego też musi posiadać dodatkową ochronę przed siłą dorosłych. Taką ochronę dają im prawa dziecka zapisane w Konwencji o prawach dziecka. Konwencja powtarza katalog większości praw człowieka, ponieważ nie ma sensu zapisania np. praw emerytalnych, gdyż w Polsce uzyskuje się je dopiero w wieku 67 lat. Konwencja natomiast zobowiązuje państwo i dorosłych do szczególnego traktowania dzieci.

Prawa dziecka, podobnie jak prawa człowieka podzielone są według kategorii na prawa:

  • osobiste, umożliwiające rozwój dziecka. Są to: prawo do życia, prawo do tożsamości, prawo do rozwoju, prawo do wychowania w rodzinie, prawo do wyrażania własnych poglądów, prawo do informacji;
  • polityczne lub publiczne, dzięki którym dziecko wyraża swoje poglądy i uczestniczy w życiu swojej grupy, społeczności, państwa. Są to prawa: prawo do wyrażania własnych poglądów, prawo do uczestniczenia w stowarzyszeniach;
  • socjalne, które są obowiązkami państwa i dorosłych do stworzenia odpowiednich warunków do rozwoju umysłowego i fizycznego dziecka. Są to: prawo do godnych warunków życia i odpowiedniego poziomu życia, prawo do opieki zdrowotnej, prawo do odpoczynku;
  • ekonomiczne, umożliwiające dziecku przygotowywanie się do niezależności materialnej od innych. Najważniejszym jest prawo do nauki; ponadto ochrona prawa pracy podejmowanej, czy to w ramach obowiązku nauki czy wakacyjnego zarobku.

Ratyfikując Konwencję o Prawach Dziecka, państwo i dorośli zobowiązali się do uznania dobra dziecka za najwyższy cel w traktowaniu człowieka – dziecka. Zobowiązali się również do przygotowanie dziecka do dorosłego życia i ochrony dziecka przed wszelkiego rodzaju przemocą (niewolnictwem, handlem ludźmi, wykorzystywaniem seksualnym, pracą przymusową, udziałem w działaniach zbrojnych). Ponadto, państwa zobowiązały się do dostosowania instytucji publicznych do działań na rzecz ochrony praw dziecka. W Polsce Konstytucja RP z 1997 r. ustanowiła instytucję Rzecznika Praw Dziecka, który stoi na straży praw i wolności dziecka.

powyższe materiały ze strony: https://brpd.gov.pl/prawa-dziecka/

UCZEŃ TEŻ CZŁOWIEK :)

Nie istnieje jeden akt prawny, w którym zawarte są wszystkie prawa i obowiązki uczniów. Wynikają one z połączenia regulacji prawnych zawartych w Konstytucji RP, ustawach, rozporządzeniach, statutach poszczególnych placówek oświatowych, a także z norm prawa międzynarodowego.

Niewątpliwie podstawową oraz najważniejszą regulacją dotyczącą praw i obowiązków uczniów w naszym kraju jest art. 70 Konstytucji RP, który warto poniżej zacytować:

„1. Każdy ma prawo do nauki. Nauka do 18 roku życia jest obowiązkowa. Sposób wykonywania obowiązku szkolnego określa ustawa.

2. Nauka w szkołach publicznych jest bezpłatna. Ustawa może dopuścić świadczenie niektórych usług edukacyjnych przez publiczne szkoły wyższe za odpłatnością.

3. Rodzice mają wolność wyboru dla swoich dzieci szkół innych niż publiczne. Obywatele i instytucje mają prawo zakładania szkół podstawowych, ponadpodstawowych i wyższych oraz zakładów wychowawczych. Warunki zakładania i działalności szkół niepublicznych oraz udziału władz publicznych w ich finansowaniu, a także zasady nadzoru pedagogicznego nad szkołami i zakładami wychowawczymi, określa ustawa.

4. Władze publiczne zapewniają obywatelom powszechny i równy dostęp do wykształcenia. W tym celu tworzą i wspierają systemy indywidualnej pomocy finansowej i organizacyjnej dla uczniów i studentów. Warunki udzielania pomocy określa ustawa.

5. Zapewnia się autonomię szkół wyższych na zasadach określonych w ustawie.”

Analizując powyższy przepis prawny Konstytucji RP, warto przede wszystkim zwrócić uwagę na ambiwalentne prawo do nauki, jednocześnie zawierające w sobie obowiązek nauki. Z Konstytucji RP równie mocno wybrzmiewa prawo rodziców do wyboru dowolnej szkoły dla swoich dzieci. Wspomniane w Konstytucji RP ustawy to przede wszystkim Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty oraz Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe. Zawierają one regulacje, które szczegółowo określają zasady funkcjonowania sytemu oświaty oraz wskazują zasady i zakres, jaki muszą zawierać wewnętrzne regulacje placówek oświatowych.

Wewnętrzne statuty szkół muszą zawierać prawa i obowiązki uczniów odbierających edukację w danej placówce oraz inne wytyczne, m.in.: rodzaje nagród i warunki ich przyznawania uczniom oraz tryb wnoszenia zastrzeżeń do przyznanej nagrody, czy rodzaje kar stosowanych wobec uczniów oraz tryb odwoływania się od kary. Aby poznać swoje prawa i obowiązki uczniowie powinni w pierwszej kolejności sięgać po statut szkoły, w której się uczą. Warto pamiętać, że wszystkie regulacje znajdujące się w statutach obligatoryjnie muszą być zgodne z przepisami prawnymi zawartymi w Konstytucji RP oraz ww. ustawach.

Biorąc pod uwagę wszelkie akty prawne regulujące omawianą kwestię, można wyszczególnić podstawowe prawa i obowiązki uczniów.

Najważniejszymi prawami ucznia są:

  1. prawo do bezpłatnej i powszechnej nauki;
  2. prawo do zapoznania się z programem nauczania, z jego treścią, celem i stawianymi wymaganiami;
  3. prawo do jawnej i umotywowanej oceny postępów w nauce i zachowaniu;
  4. prawo do zapewnienia przez szkołę warunków do rozwoju, przygotowania uczniów do wypełniania obowiązków rodzinnych i obywatelskich w oparciu o zasady solidarności, demokracji, sprawiedliwości i wolności;
  5. prawo do organizacji życia szkolnego umożliwiającego zachowanie właściwych proporcji między wysiłkiem szkolnym a możliwością rozwijania i zaspokajania własnych zainteresowań;
  6. prawo do redagowania i wydawania gazetki szkolnej;
  7. prawo do organizowania działalności kulturalnej, oświatowej, sportowej oraz rozrywkowej zgodnie z własnymi potrzebami i możliwościami organizacyjnymi;
  8. prawo wyboru nauczyciela pełniącego funkcję opiekuna samorządu uczniowskiego;
  9. prawo do informacji o sposobie sprawdzania osiągnięć edukacyjnych;
  10. prawo do informacji o wymaganiach edukacyjnych niezbędnych do uzyskania poszczególnych ocen klasyfikacyjnych z obowiązkowych i dodatkowych zajęć edukacyjnych;
  11. prawo do informacji o warunkach i sposobie oraz kryteriach oceniania zachowania;
  12. prawo do informacji o warunkach i trybie podniesienia proponowanej oceny;
  13. prawo zgłoszenia zastrzeżeń do dyrektora szkoły, jeśli uczniowie i ich rodzice uznają, że ocena klasyfikacyjna z zajęć edukacyjnych lub roczna ocena klasyfikacyjna zachowania została ustalona niezgodnie z przepisami prawa;
  14. prawo do tworzenia samorządu uczniowskiego;
  15. prawo do zawarcia w statucie szkoły zagadnień dotyczących bezpieczeństwa uczniów, katalogu nagród i kar stosowanych wobec uczniów oraz trybu odwołania się od kar;
  16. prawo do pomocy materialnej (uczniowie zdolni, uczniowie w trudnej sytuacji materialnej), m.in.: stypendium szkolne, za wyniki w nauce, stypendium MEN, stypendium PRM, zasiłek szkolny;
  17. prawo do skorzystania z dobrowolnej i bezpłatnej pomocy pedagogiczno-psychologicznej, w tym: rozpoznanie indywidualnych potrzeb uczniów, określenie przyczyn trudności w nauce i niepowodzeń szkolnych, wspieranie uczniów z wybitnymi uzdolnieniami;
  18. prawo do bezpiecznych i higienicznych warunków nauki;
  19. prawo do nauki w warunkach umożliwiających podtrzymywanie i rozwój tożsamości narodowej, własnej kultury, historii i języka;
  20. prawo do powołania w szkole Rzecznika Praw Ucznia jako mediatora w konfliktach między uczniami a nauczycielami.

Najważniejszymi obowiązkami ucznia są:

  1. obowiązek szkolny od 7. roku życia i nie dłużej niż do ukończenia 18 lat (na wniosek rodziców dziecko, które kończy 6 lat może rozpocząć naukę w klasie pierwszej);
  2. obowiązek nauki do 18. roku życia;
  3. uczęszczanie na zajęcia edukacyjne, bycie przygotowanym do zajęć (niespóźnianie się na lekcje, terminowe usprawiedliwianie nieobecności, aktywny udział w zajęciach);
  4. estetyczny ubiór i powierzchowność;
  5. godne reprezentowanie szkoły (udział w olimpiadach, konkursach, zawodach sportowych, odpowiednie zachowanie się poza szkołą);
  6. dbałość o mienie szkoły;
  7. dbałość o zdrowie i przestrzeganie higieny osobistej (zakaz palenia papierosów, picia alkoholu, zażywania narkotyków);
  8. przestrzeganie zasad kultury osobistej (szacunek dla innych osób, nieznęcanie się nad słabszymi uczniami, unikanie wulgaryzmów);
  9. przestrzeganie prawa zawartego w statucie, zarządzeń dyrektora oraz wykonywanie poleceń nauczycieli;
  10. inne obowiązki, m.in. obowiązek noszenia mundurków (jeśli został wprowadzony), obowiązek adekwatnego usprawiedliwiania nieobecności na lekcjach, zakaz korzystania z telefonów komórkowych na lekcjach.

https://dorastajznami.org/prawa-i-obowiazki/?gclid=EAIaIQobChMIhtWIlJih-...

 


12.09.2022r.

12 – 16.września to tydzień dla profilaktyki chorób zakaźnych. Uświadomienie potrzeby dbania o własne zdrowie oraz kształtowanie umiejętności niezbędnych do jego ochrony stanowi ważny cel edukacji zdrowotnej. Intensywny rozwój zagrożeń cywilizacyjnych skłania nas do podejmowania bardziej aktywnych metod jej prowadzenia. Wiedza o zdrowiu to pierwszy krok do świadomej i trwałej zmiany postaw, w tym higieniczno-sanitarnych. Dlatego właśnie bierzemy udział w kampanii, w ramach której w szkolnej gablocie pedagoga pojawiły się materiały na temat promocji zdrowia oraz szxzepień a każda klasa będzie uczestniczyła w warsztatach na ten temat. Akcja odbywa się we współpracy z Głównym Inspektorem Sanitarnym oraz organizacjami pozarządowymi działąjącymi na rzecz zdrowia.


02.09.2022r.

STYPENDIUM SOCJALNE

Z dniem 1.września ruszyły wnioski o szkolne stypendium socjalne (MOPS). Termin składania dokumentów mija 15.09.2022r. a jeśli chcą Państwo przekazać dokumenty za pośrednictwem szkoły, to muszą Państwo dostarczyć je do mnie najpóźniej 14.września.

Warunkiem uzyskania te pomocy materialnej jest zidentyfikowanie w sytuacji życiowej ucznia przynajmniej jednej z okoliczności, zawartych w art. 7 ustawy z dn. 12.03.2004 r. o pomocy społecznej, tj. w szczególności, gdy w rodzinie występuje: bezrobocie, niepełnosprawność, ciężka lub długotrwała choroba, wielodzietność, brak umiejętności wypełniania funkcji opiekuńczo-wychowawczych, alkoholizm lub narkomania, a także gdy rodzina jest niepełna lub wystąpiło zdarzenie losowe oraz zamieszkanie na terenie miasta Częstochowy (rodzice uczniów zamieszkujących poza Częstochową składają dokumenty do właściwego im MOPS-u lub GOPS-u)

Stypendia są przyznawane osobom w trudnej sytuacji materialnej, obowiązują więc progi dochodowe określone w ustawie o pomocy społecznej – obecnie kryterium dochodowe na osobę w rodzinie wynosi 600 zł.

Warto pamiętać, że świadczenie wychowawcze „500+” nie jest wliczane do dochodu rodziny przy ustalaniu prawa do stypendiów szkolnych.

Stypendium może być przeznaczone tylko na cele związane z nauką – ich katalog został określony w wykazie wydatków kwalifikowanych do stypendium szkolnego, który można znaleźć na stronie MOPS w Częstochowie.  Może być to między innym: całkowite lub częściowego pokrycie zakupu przyborów szkolnych, a także odzieży niezbędnej do realizacji zajęć wychowania fizycznego, kosztów udziału w zajęciach edukacyjnych i wyrównawczych, wykraczających poza zajęcia realizowane w szkole w ramach planu nauczania.

Stypendium jest pomocą finansową przyznawaną na okres wskazany w decyzji administracyjnej (zazwyczaj dwa semestry danego roku szkolnego). Stypendium jest rozliczane na podstawie imiennych rachunków, faktur za dokonane zakupy – należy więc zachowywać dowody zakupów.

OSOBY ZAINTERESOWANE ZŁOŻENIEM TAKIEGO WNIOSKU, PROSZĘ O KONTAKT W NAJBLIŻSZYM TYGODNIU (05 - 10.09.2022r.)

poniedziałek 8:00 - 11:30, wtorek 8:30 - 15:00, środa 15:30 - 18:00, piątek: 8:30 - 18:00, sobota: 8:00 - 11:15  (będę na terenie placówki - proszę pytać o mnie w sekretariacie)

Dokumenty do pobrania bezpośrednio w szkole  lub na stronie www MOPS Częstochowa

KONTAKT z Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Częstochowie / Sekcja Usług Środowiskowych, ul. Polskiej Organizacji Wojskowej 2

  • stypendia i zasiłki szkolne – tel. 34 372 42 20;

Katarzyna Biel, pedagog


25.04.2022r.

Przed nami majówka. Nie każdy jednak wie, czemu i komu zawdzięczamy ten długi majowy weekend.

1 maja przypada Święto Pracy, obchodzone od ponad wieku w wielu krajach świata; upamiętnia ono strajk robotników w Chicago z 1886 roku - protest został brutalnie stłumiony przez policję.

Geneza święta jest przede wszystkim związana z walką o ośmiogodzinny dzień pracy. O godziwe warunki pracy i płacy walczyły na ulicach Chicago tysiące pracowników - wśród nich także emigranci z Polski. Protest został krwawo stłumiony przez policję; od kul zginęło wielu demonstrantów. Święto Pracy wprowadziła w 1889 roku na kongresie w Paryżu II Międzynarodówka Socjalistyczna, wyznaczając na dzień obchodów właśnie rocznicę zajść w Chicago. Rodzący się wówczas ruch związkowy, bez względu na różnicę nurtów ideowych, przyjął ten dzień za swoje święto. Wyłamały się tylko Stany Zjednoczone, gdzie - zapewne w celu uniknięcia przykrych skojarzeń z chicagowską masakrą - Labour Day (Dzień Pracy) obchodzony jest w pierwszy poniedziałek września. Pierwsze obchody Święta Pracy w wielu krajach, w tym również na terenie Polski, odbyły się już w 1890 roku. Obchody były organizowane zarówno przez lokalne związki zawodowe, jak i przez partie polityczne, które wpisały do swoich programów prawa pracownicze. Na ziemiach polskich przodowała w tym Polska Partia Socjalistyczna Józefa Piłsudskiego, zaś po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku - Związek Zawodowy Polski. Po II wojnie światowej, w okresie PRL-u, święto 1 maja było obchodzone bardzo uroczyście. Tego dnia odbywały się pochody, wiece i zgromadzenia, w których udział często był obowiązkowy lub premiowany możliwością zakupu atrakcyjnych towarów. Tak uroczyste obchody praktycznie zanikły po upadku PRL. Po 1989 roku 1 maja organizowane są nadal manifestacje partii lewicowych, niekiedy dochodzi do starć demonstrantów z członkami organizacjami reprezentujących skrajną prawicę. W Kościele rzymskokatolickim dzień 1 maja jest obchodzony jako święto Józefa Robotnika, patrona ludzi pracujących. Obecnie w wielu krajach 1 maja jest po prostu dniem wolnym od pracy i okazją do wyjazdu za miasto.

2 maja to Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej. Święto jest obchodzone na mocy nowelizacji Ustawy o godle, barwach i hymnie RP, uchwalonej przez Sejm 20 lutego 2004 r.

Wybór daty święta miał dwie przyczyny. Jedna, historyczna, jest związana z tym, że właśnie 2 maja 1945 r. flaga polska została zawieszona w Berlinie na Reichstagu oraz na Kolumnie Zwycięstwa. Druga dotyczy tego, że władze PRL zlikwidowały święto 3 maja: po 1 maja flagi miały być natychmiast zdjęte, by nie doczekały do 3 maja. Polskie barwy narodowe sięgają czasów rządów dynastii Piastów. Wybór barw flagi jest bowiem odwzorowaniem kolorów chorągwi polskiej – białego orła na czerwonym tle. Polskie barwy narodowe po raz pierwszy zostały natomiast uregulowane w uchwale Sejmu Królestwa Polskiego z 7 lutego 1831 r. Chociaż polska flaga jest złożona z dwóch poziomych pasów – białego i czerwonego – to sprecyzowanie odcieni tych barw nie jest już takie łatwe: biały nie jest czystym śnieżnobiałym, a kolor czerwony to z kolei karmazyn, czyli ciemna czerwień. Jednak warto zauważyć, że na przestrzeni lat barwa czerwieni się nieco zmieniała. Pierwszy opis flagi z 1921 r. wprowadzał co prawda karmazyn (choć o odcieniu nieco jaśniejszym od współczesnego), ale już od 1927 r. przez ponad pięćdziesiąt lat obowiązywał cynober, czyli czerwony wpadający w kolor pomarańczowy. Nie bez znaczenia jest również kolejność barw narodowych. Znak w godle, czyli orzeł, jest ważniejszą jego częścią niż tło. To dlatego kolor biały jest na górze, a czerwony na dole. Jest to widoczne w mowie, ponieważ mówi się, że flaga jest biało-czerwona. Jeśli natomiast barwy zawieszone są w układzie pionowym, to biały umieszcza się po lewej stronie płaszczyzny oglądanej z przodu. W rozetkach (kotylionach) kolor biały powinien być wewnątrz, czerwony na zewnątrz. Barwy narodowe mają także swoje symboliczne znaczenie: kolor biały symbolizuje łagodność, przyjaźń, dobrobyt, a kolor czerwony – krew, czyli walkę o suwerenność, walkę o niepodległość . Podczas II wojny światowej kolory biało-czerwone były również symbolem niezłomności narodu i woli zwycięstwa, budziły nadzieję na wolność. Długości boków w fladze powinny przedstawiać proporcje 5:8. Przykładowo gdy flaga ma 1 metr wysokości, to musi mieć 1,6 m szerokości. Jeśli tak nie jest, to biały i czerwony stanowią barwy narodowe, ale nie flagę. Co więcej, zgodnie z ustawą, dla miana flagi, prostokąt musi być umieszczony na maszcie. Istnieją dwa rodzaje polskiej flagi państwowej. Pierwszym jest biało-czerwony prostokąt. Drugim natomiast flaga z godłem RP na białym pasie. Zgodnie z obowiązującą ustawą flagi z godłem mogą używać wyłącznie oficjalne przedstawicielstwa kraju za granicą, cywilne lotniska i samoloty, kapitanaty portów, a także polskie statki morskie jako banderę. Barwy narodowe RP różnią się od flagi państwowej RP tym, że nie mają określonych proporcji. Mogą być zatem dowolnej długości i szerokości. Trzeba jednak pamiętać, że szerokość obu pasów musi być równa. Zgodnie z konstytucją barwy narodowe podlegają ochronie prawnej. Fladze państwowej należy się szacunek. Eksponowana publicznie musi być czysta oraz mieć czytelne barwy – nie może być pomięta lub postrzępiona. Flaga nigdy nie może też dotknąć podłogi, ziemi, bruku lub wody. Flagą również nie oddaje się honorów żadnej osobie, nie pochyla się jej przed żadną inną flagą lub znakiem. Ponadto na fladze państwowej RP nie wolno umieszczać żadnych napisów oraz żadnego rodzaju rysunków. Kodeks karny zawiera przepisy dotyczące ochrony symboli narodowych. Za publiczne znieważenie, uszkodzenie lub usunięcie flagi czy godła grozi grzywna, kara ograniczenia lub pozbawienia wolności. Na terenie Polski flaga państwowa RP ma zawsze pierwszeństwo przed wszystkimi innymi flagami. Jeśli eksponuje się na masztach więcej flag, wówczas flagę państwową RP podnosi się (wciąga na maszt) pierwszą i opuszcza ostatnią. W przypadku więcej niż jednej flagi w rzędzie, półkolu lub kole, kolejność uzależniona jest od ich miejsca w następującej hierarchii: flaga państwowa RP, flaga innego państwa, flaga województwa, flaga powiatu, flaga gminy (miasta, gminy miejsko-wiejskiej, gminy wiejskiej), flaga europejska, flaga organizacji międzynarodowej (np. ONZ, NATO), flaga służbowa (np. Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Poczty Polskiej, straży miejskiej), flaga instytucji, firmy, organizacji, uczelni, szkoły, klubu sportowego itp., flaga grupy narodowościowej, flaga okolicznościowa. Wraz z Dniem Flagi 2 maja w Polsce jest obchodzony Dzień Polonii i Polaków poza granicami kraju, ustanowiony przez Sejm 20 marca 2002 r.

3 maja - Święto Konstytucji  Święto Konstytucji 3 Maja jest jednym z najważniejszych świąt państwowych Rzeczypospolitej Polskiej. Obchodzone jest na pamiątkę uchwalenia pierwszej w Europie, a drugiej na świecie ustawy zasadniczej, czyli nadrzędnego aktu prawnego określającego zasady działania państwa oraz prawa i obowiązki obywateli. Tekst Konstytucji nie był obszerny – liczył 11 stron. Dokument ten jest na co dzień przechowywany jest w Archiwum Głównym Akt Dawnych w Warszawie. Konstytucja Rzeczypospolitej Obojga Narodów została uchwalona 3 maja 1791 r. przez Sejm Wielki, zwołany w październiku 1788 roku. Dzień 3 Maja został ogłoszony świętem narodowym już dwa dni po jej uchwaleniu. Niestety z powodu agresji państw ościennych i zaborów, święto zostało zawieszone, aż do odzyskania niepodległości w 1919 roku. W czasie II Wojny Światowej zdelegalizowane przez okupantów niemieckich i sowieckich. Dla Polaków na emigracji oraz w kraju, którzy je obchodzili było symbolem oporu i walki. Po roku 1945 komunistyczne władze zakazały trzeciomajowych obchodów. Przełom przyniósł rok 1990. Nowo wybrany Sejm i Senat powróciły do tradycji i proklamowały dzień 3 Maja świętem państwowym.


22.04.2022r.

23 kwietnia to Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich – święto autorów, ilustratorów i wydawców książek oraz czytelników i czytelnictwa, organizowane od 1995 roku przez UNESCO w celu promocji czytelnictwa, edytorstwa i ochrony własności intelektualnej za pomocą praw autorskich. Święto narodziło się w Katalonii, a jego data 23 kwietnia jest symboliczna dla literatury światowej, gdyż w ten dzień zmarli wybitni poeci Miguel de Cervantes, William Szekspir oraz Inca Garcilaso de la Vega.


13.04.2022r.

Rocznica Zbrodni Katyńskiej

13 kwietnia obchodzimy Dzień Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej. Ludobójstwo, dokonane przez funkcjonariuszy NKWD na blisko 22 tys. obywatelach II Rzeczypospolitej, do dziś pozostaje niezabliźnioną raną. Wśród nich było 14,5 tys. jeńców wojennych – oficerów i policjantów – z obozów w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie oraz 7,3 tys. więźniów aresztowanych na terenach okupowanych przez ZSRS. Decyzja Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 r. o likwidacji polskich jeńców wojennych bez wzywania aresztowanych, bez przedstawiania im zarzutów, decyzji o zakończeniu śledztwa ani aktu oskarżenia, do dziś budzi przerażenie. Już 3 kwietnia 1940 roku rozpoczęła się likwidacja obozu w Kozielsku. Wszystkich zgromadzonych w nim jeńców zabito w katyńskim lesie. Przez kolejne sześć tygodni kolejni polscy oficerowie byli wywożeni  z obozów i rozstrzeliwani: żołnierze ze Starobielska – w Charkowie, a policjanci z Ostaszkowa – w Kalininie. Kolejnych mordów NKWD dokonało w Chersoniu, Charkowie, Kijowie i Mińsku.Dziś Katyń jest nie tylko miejscem straszliwej zbrodni, ale również symbolem pamięci o wymordowanej polskiej inteligencji oraz nieustępliwego dążenia do prawdy.

Zapraszam do zapoznania się z prezentacją w programie PowerPoint (prezentacja w załączeniu - dół strony)


04.04.2022r.

Kwiecień miesiącem autyzmu!

Autyzm to odmienny od typowego sposób rozwoju człowieka, objawiający się różnicami w sposobie komunikacji, nawiązywania relacji, wyrażania emocji, uczenia się oraz różnorodnym schematem zachowań. Każda osoba z autyzmem jest indywidualnością, a wymienione wcześniej cechy mogą występować w różnym natężeniu. Autyzm dotyczy wielu obszarów funkcjonowania  i sprawia, że osoby ze spektrum rozwijają się inaczej. To bardzo złożone zaburzenie rozwoju i funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego. Charakteryzuje się zakłóceniami zdolności komunikowania uczuć i budowania relacji interpersonalnych, zaburzeniem i stereotypowością zachowań oraz trudnościami z integracją wrażeń zmysłowych.

Autyzm towarzyszy osobie przez całe życie, jednak dzięki odpowiedniej opiece i właściwie dobranej terapii można w znaczącym stopniu poprawić jej funkcjonowanie. Im wcześniejsza diagnoza i idąca za nią indywidualna terapia, tym większa szansa na poprawienie jakości życia osób z autyzmem i ich rodzin.

Objawy autyzmu dotyczą w dużej mierze sfery komunikacji. Dziecko może mieć problemy z nawiązywaniem kontaktów oraz zwykłą rozmową z innymi. Pierwszym z sygnałów, na które rodzic powinien zwrócić uwagę, jest brak gaworzenia. Poza brakiem początków mowy, może być to także uboga mimika i rzadkie okazywanie emocji.


27.03.2022r.

27.marca to Międzynarodowy Dzień Teatru. Jest to okazja to poznania jego histori (oczywiście w skróconej wersji wink)

Teatr europejski narodził się w antycznej Grecji. Dwa razy do roku odbywały się Dionizje, czyli święto ku czci Dionizosa (boga urodzaju, narodzin, hucznej zabawy i wina). Wiosenne Wielkie Dionizje miały poważny charakter, odbywały się w niezwykłej chwili, bo w porze zrównania dnia z nocą. Jesienne Małe Dionizje to odpowiednik słowiańskich
(i obchodzonych do dziś) dożynek. Wielkie Dionizje zapoczątkowały tragedię. Małe (odprawiane głównie na wsi) dały początek komedii. Najważniejszym punktem Dionizji był dytyramb, czyli dialog koryfeusza (przodownika) z chórem). I właśnie ta wymiana zdań dała początek dramatowi, bo przecież dialog jest w teatrze najważniejszy. A koryfeusz to pierwszy aktor. Z czasem aktorów przybywało, pojawiały się też rozmaite gatunki dramatyczne.

W starożytnej Grecji spektakle teatralne odbywały się na dworze. Amfiteatr to budowla przeznaczona do odgrywania przedstawień teatralnych. Amfiteatry tak sytuowano, aby nawet widz w ostatnim rzędzie słyszał wszystko, co zostało powiedziane na scenie. Widzowie zasiadali na lawach (początkowo drewnianych, później kamiennych) wznoszących się stopniowo w górę (wykorzystywano naturalne zbocza). Miejsca, z których oglądali przedstawienia, nazywano theatronem. Stąd pochodzi nazwa teatr. Środek teatru stanowiła orchestra, na której chór (najwyżej piętnaście osób) śpiewał i wykonywał rytmiczne ruchy w takt swego śpiewu. Za orchestrą była scena zwana proscenium, na której grali aktorzy. Zaś za nim było skene – budynek z kolumnami, pełniący funkcję garderoby. Miał zwykle front z trzema parami drzwi, przez które wchodzili i wychodzili aktorzy

Treść tragedii nigdy nie była zupełnie nieznana widzom — autorzy bowiem poruszali w swych sztukach tematy znane z mitologii. A mimo to przedstawienia wywoływały u widzów bardzo silne emocje, określane jako katharsis (oczyszczenie). Aktorzy występowali w maskach, które określały charakter granej przez nich postaci (zły, dobry, tchórzliwy, okrutny). Aby być dobrze widocznym nawet z daleka, aktor zakładał buty na koturnie i jaskrawy kostium. Wszystkie role, nawet kobiece, grane były przez mężczyzn. Po raz pierwszy aktora wprowadził w 543 roku p.n.e. Tespis. Później Ajschylos dołączył drugiego aktora, a Sofokles wprowadził trzeciego aktora. W jednym czasie na scenie starogreckiego teatru nie pojawiało się więcej niż 3 aktorów

Natomiast teatr średniowieczny zdominowany był przez tematykę religijną. Ze względu na władzę Kościoła początkowo "legalne" były wyłącznie widowiska religijne i realizowane w kościele. Z czasem aktorzy wyszli przed kościół, na place i rynki miast.  Wystawiano przede wszystkim misteria, czyli sztuki prezentujące fragmenty historii biblijnych. Te epizody byty, oczywiście, doskonale znane publiczności. Oprócz nich grano też moralitety — utwory, których zadanie polegało na pouczeniu publiczności, wskazaniu ideałów i wartości, jakimi powinien kierować się człowiek wierzący. Bohaterem moralitetu był zwykły człowiek, który musiał dokonać wyboru między dobrem i złem, a później ponieść konsekwencje swoich decyzji. Aktorami nadal pozostawali jedynie mężczyźni. Z czasem zaczęły też powstawać inscenizacje niezwiązane z nurtem religijnym. Były to inscenizacje przygotowywane przez grupy wędrownych aktorów, które dostarczały widzom rozrywki. Prezentowali oni sztuki akrobatyczne, śpiewali, dokazywali. I dostawali za to pieniądze od zgromadzonych widzów Ich działalność spotykała się jednak z surową krytyką duchowieństwa, które określało ich mianem wędrownych błaznów i włóczęgów oraz posądzało o związki z siłami nieczystymi.

Teatr elżbietański (renesans, barok)

Wybitny przedstawiciel tej epoki to William Szekspir. Przeciwstawił się wymogom dramatu klasycznego (antycznego), zrezygnował z zasady trzech jedności, zasady decorum. Wprowadził na scenę postacie fantastyczne: zjawy, upiory, wiedźmy. Bohaterowie okazywali się niejednoznaczni, ich charakter zmieniał się, trudno ich ocenić. Tematy sztuk Szekspira: władza, miłość, moralność, trudne wybory.

Początkowo aktorzy grali na dworze, potem w budynkach (1576r. - „The Theatre” pierwszy stały budynek teatralny wybudowany przez J. Burbage’a). Sceną było podwyższenie, otoczone z trzech stron przez widzów i nieodgrodzone od nich barierą. Aktorzy często zwracali się do publiczności bezpośrednio, nawiązywali z nią bliski kontakt. Podobnie sami widzowie pozostawali w interakcji z działaniami aktorów. Publiczność, a zwłaszcza przedstawiciele niższych klas społecznych, bywała hałaśliwa i żywo reagowała na akcję przedstawienia. W zwyczaju było wiwatowanie, klaskanie, tupanie, a nawet – w przypadku skrajnego znudzenia spektaklem – rzucanie w grających drobnymi kamieniami. Dekoracji było niewiele, często zastępował je napis głoszący gdzie dzieje się akcja. Brak dekoracji rekompensowały bogate stroje aktorów. Czwarty bok sceny zamykały drzwi do garderoby, przez które wchodzili aktorzy. Nad nimi budowano niewielki ganek, galerię (były one miejscem rozgrywania scen balkonowych), wsparte na słupach. Pomiędzy słupami zawieszano kotarę. Dzieliła ona scenę na przedscenie i niewielką scenę wewnętrzną. Kurtyny nie było. Przedstawieniom towarzyszyła muzyka. Światło dzienne uniemożliwiało wykorzystywanie efektów świetlnych. W sztukach nie ma już chóru, jest podział na akty i sceny. Aktorzy nie noszą masek. Sztuki Szekspira oglądali możni, magnaci. Dla pospólstwa pozostawały nadal przedstawienia wędrownych trup teatralnych.

W teatrze oświecenia najważniejszym przedstawicielem tej epoki jest Molier („Świętoszek”, „Skąpiec”)- pisał komedie atakujące wady mieszczaństwa francuskiego. Jego komedie nawiązywały do zasady trzech jedności, były realistyczne (brak elementów fantastycznych), bohaterowie - jednoznaczni (źli lub dobrzy). Teatr oświecenia pełnił funkcję dydaktyczną w myśl słów Moliera: „Najstraszliwszy cios zadaje się ułomnościom, wystawiając je na szyderstwo świata”. W Polsce z inicjatywy króla Stanisława Augusta został założony pierwszy teatr publiczny (1765r.), rozwijały się balet i opera.

Teatr romantyczny - to teatr, który świadomie zerwał z wszelkimi ograniczeniami dramatu klasycznego. Nie ma tu zasady trzech jedności, nie ma zasady decorum, groteska przeplata się z tragizmem, bohaterowie ludowi są tak samo ważni jak przedstawiciele szlachty. Wprowadzono monumentalne ceny zbiorowe - tak potężne, że często trudno zrealizować je na scenie ze względu na ogromną ilość postaci. Dramat ma kompozycję otwartą – brak wyraźnej akcji, sceny są ze sobą bardzo luźno powiązane, niektóre dramaty wcale nie mają podziału na akty i sceny. Tematem jest władza, dramat jednostki, bunt, moralność, miłość. Najważniejszym elementem dramatu romantycznego jest bohater romantyczny - jednostka wybitna, bardzo skomplikowana, często skłócona ze społeczeństwem. Dramat romantyczny zyskał miano niescenicznego - przez monumentalne sceny zbiorowe, umiejscowienie akcji w bardzo dziwnych miejscach, wprowadzenie wielu elementów fantastycznych.

Teatr modernistyczny (przełom wieku XIX I XX) często nawiązywał do antyku, jak i do romantyzmu. Wprowadzone zostały motywy baśniowe, ludowe, sporo też fantastyki. Powstała koncepcja teatru ogromnego, czyli teatru, który stałby się połączeniem literatury, muzyki, plastyki. Przy czym każda z tych sztuk byłaby równie ważna, a nie stanowiła jedynie tła wydarzeń opisanych w dramacie. W teatrze pojawiło się wiele symboli.

Teatr dwudziestolecia międzywojennego – tu coraz trudniej mówić o jednolitym charakterze sztuk teatralnych. Powstawały i dramaty poważne, i komedie. Z pewnością na uwagę zasługuje dramatopisarstwo Stanisława Ignacego Witkiewicza, który swoją koncepcję teatru określił krótko: „Mózg wariata na scenie”. W jego sztukach świat jest zdeformowany, treść niejednokrotnie szokująca, dominuje tu parodia i groteska, brak chronologii, a często też wydaje się, że brak także sensu.

Teatr współczesny (od zakończenia drugiej wojny światowej do dziś) jest epoką eksperymentów teatralnych. Świat w dramacie jest zniekształcony, karykaturalny. W utworach dużo jest groteski, absurdu, ale także symboli. Pomieszane są ze sobą gatunki literackie, miejsce i czas akcji trudny do określenia, brak chronologii wydarzeń. Reżyserzy sięgają też po klasyczne sztuki (powstałe w innych epokach), ale przedstawiają je w nowy, często kontrowersyjny sposób, doszukują się w nich nowych treści.

20.03.2022r.

„Uwolnij  książki, dziel się z innymi”

Uwalnianie książek, czyli bookcrossing, to znana na całym świecie idea mająca na celu rozpowszechnianie czytelnictwa. Polega na tym, że przeczytane przez siebie książki można zostawiać w specjalnie przygotowanych do tego miejscach: w parkach, na przystankach autobusowych, w komunikacji miejskiej, na klatkach schodowych w blokach, w kawiarniach i restauracjach, a także w instytucjach publicznych, takich jak: szkoły, muzea, biblioteki i w wielu innych. Idea bookcrossingu opiera się na założeniu, że literaturę należy rozpowszechniać. Książki powinny podróżować, krążyć z rąk do rąk, by mogły żyć i spełniać swoje zadanie. W tej podróży  ważne jest to, że po prostu są czytane. Nie są ozdobami  na półkach, stają się ogólnodostępne. A więc – żyją, bo nas uczą, bawią, zaskakują.

Idąc za tą ideą,  pzygotowałam w sali nr 30 na 1.piętrze  półeczkę, na której znajduje się kilkanaście książek, z których możecie korzystać To zarówno pozycje z literatury pięknej jak i literatury popularnej (np. kryminały). Zachęcam zarówno do korzystania, jak i przynoszenia swoich książek. Niech nasz "bookcrossingowy księgozbiór" stale się powiększa!

Przypominam też, że szkolna biblioteka oferuje wiele ciekawych tytułów - także tych najnowszych!


28.02.2022r.

Jak rozmawiać o wojnie?
Dopóki człowiek sam nie doświadczy wojny, nie wie, z czym ona się naprawdę wiąże. Wojna jako taka jest złem absolutnym i budzi określone emocje. Rozpoczęła się wojna w Ukrainie i jest to zagrożenie, które dotyczy nie tylko tego kraju, ale szerszej części świata. Atak wojsk rosyjskich na Ukrainę wzbudził w nas wszystkich wiele emocji: od lęku, smutku po ogromne współczucie i chęć działania. Te uczucia towarzyszą również naszym dzieciom, uczennicom i uczniom. Zarówno jako rodzice - jak i jako nauczyciele - wiemy, że to właśnie oni potrafią zadawać najprostsze pytania, na które… czasem trudno odpowiedzieć.

W szkole niezbędna jest rozmowa o emocjach uczniów, a także rzetelna, dostosowana do wieku i możliwości percepcyjnych dziecka, informacja o aktualnej sytuacji związanej z wydarzeniami w Ukrainie. Jak rozmawiać z młodymi ludźmi, by przedstawiać im pełny obraz sytuacji, ale nie potęgować lęku?  Co powiedzieć, jeśli zapytają o możliwy rozwój sytuacji w Ukrainie oraz konsekwencje dla innych krajów?  Czy dzieci i młodzież w takiej sytuacji pozostają bezradne? Co mogą zrobić, by okazać solidarność i pomóc?

Zachęcam do zapoznania się z zapisem webinarium, przygotowanego przez Centrum Edukacji Obywatelskiej: https://www.youtube.com/watch?v=R5JyMmbG1PI 

a także z materiałami zawartymi w broszurze przygotowanej przez Departament Wychowania i Nauki Włączającej (Ministerstwo Edukacji i Nauki) - broszura w załączeniu (na dole strony  - "Jak mówić o wojnie w Ukrainie")


28.02.2022r.

UWAGA!

I TY MOŻESZ POMÓC UKRAINIE!

Rusza zbiórka, której celem będzie zgromadzenie artykułów dla mieszkańców Berdyczowa, Humania, Iwano-Frankiwska czy Charkowa – miast partnerskich Częstochowy.  
Zbiórka w szkołach potrwa od 28 lutego do 18 marca i obejmie artykuły spożywcze o wydłużonym terminie przydatności –  jak konserwy, olej, mąka, cukier, makaron, ryż, kasza, słodycze – czekolady, batony, a także artykuły chemiczne i środki czystościmydło, proszek do prania, płyny do mycia, papier toaletowy, ręczniki papierowe.  

Powyższe artykuły proszę dostarczyć:

- CKZIU Przechodnia - pokój nauczycielski

- CKZIU Łukasińskiego – Biuro Obsługi Klienta


21.12.2021r.

DROGI RODZICU! Czas pandemii - zdalne nauczanie i konieczność siedzenia w domu generuje konflikty. Rodzice często stykają się z problemami, których wcześniej nie było.  Bywa, że mimo wielu wysiłków włożonych w wychowanie dziecka nasz kontakt z nim w okresie dorastania nie jest najlepszy. Czy można coś naprawić? Na pewno można nad tym pracować, ale nie jest to łatwe. Utracone zaufanie, brak wiary, złość to sprawy, które - gdy narastały latami - mogą być trudne do zmiany, ale są możliwe i należy próbować. Jeżeli chcesz wprowadzić zmiany, to powiedz o tym dziecku. Porozmawiaj z nim o tym, co i jak chcesz zmienić. Wyjaśnij mu dlaczego i poproś o współpracę. Dziecko musi widzieć, że zależy ci na poprawieniu kontaktu. Jeśli dotychczasowe próby porozumienia się z dzieckiem nie powiodły się, należy podjąć nowe działania. Nie warto rezygnować z bliskości. Oboje tego potrzebujecie. Jeżeli jakieś zachowanie twojego dziecka jest dla ciebie nie do przyjęcia, spróbuj to zmienić.
Powiedz mu:
- o jakie konkretnie zachowanie ci chodzi,
- jakie uczucia przeżywasz, gdy ono zachowuje się w ten nieakceptowany przez ciebie sposób, 
- dlaczego to zachowanie jest twoim zdaniem niewłaściwe, 
- jakie konsekwencje dla ciebie lub innych ma to jego zachowanie,
- jakiej zmiany oczekujesz.

Jeśli chcesz przeprowadzić z dzieckiem poważną rozmowę po to, by wprowadzić zmiany w waszej rodzinie, to: 
- znajdź na nią jakiś spokojny moment,
- zajmuj się tylko tą konkretną sprawą,
- mów o tym, co w związku z konkretnym zdarzeniem czujesz,
- słuchaj uważnie, co dziecko ma ci do powiedzenia,
- zadbaj o to, by każdy mógł przedstawić swój punkt widzenia i wyrazić własną opinię,
- zakładaj możliwość zmiany swojego zdania,
- bądź gotowy do kompromisów,
- koncentruj się na rozwiązaniu problemu, a nie na tym kto wygra.

(Opracowane przez Krajowe Biuro ds. Przeciwdziałania Narkomanii)


20.12.2021r.

Nauka w domu – jak skutecznie się uczyć?

Kolejny raz przyszło zmierzyć się nam ze zdalnym nauczaniem. Zajęcia online, przesyłane drogą elektroniczną zadania do wykonania to teraz rzeczywistość każdego ucznia. Nowy tryb nauki jest – wbrew pozorom – niełatwy i bardzo wymagający. Skupienie się na regularnej nauce w domu wcale nie jest łatwym zadaniem. Jak zmotywować się do pracy? Poniżej króki poradnik, jak poradzić sobie z nauką w domu. Zapraszam do lektury :)

  1. Przygotuj się tak, jakbyś miał wyjść z domu – wstań wcześniej i wykonaj wszystkie te czynności, które zawsze robisz przed wyjściem: prysznic, ubieranie, śniadanie.
  2. Pozbądź się rozpraszaczy uwagi – posprzątaj pokój, zrób porządek na biurku, wyłącz telewizor, telefon, zamknij portale społecznościowe.
  3. Ustal plan dnia – zaplanuj, co, o której godzinie i przez ile czasu będziesz robił; podziel dzień tak, by znaleźć czas nie tylko na naukę, ale też na przerwy.
  4. Czasami trzeba się zmusić – zebranie się do nauki wcale nie jest łatwe, po prostu musisz się… zmusić; zastanów się, co jest najważniejsze danego dnia.
  5. Najtrudniejsze zadania na początek – łatwiej będzie się uczyć tego, na co najbardziej nie mamy ochoty; wiedząc, że czekające nas kolejne zadania są o wiele  łatwiejsze i przyjemniejsze.
  6. Nie katuj się jednym przedmiotem przez cały dzień – ważne jest, by w miarę możliwości skupić się na mniejszej ilości materiału, ale za to z kilku różnych  przedmiotów.
  7. Najpierw teoria, potem praktyka – najpierw poświęć chwilę czasu na przypomnienie sobie teorii, a następnie wykonaj ćwiczenia.
  8. Przygotuj jedzenie – w miarę możliwości postaw je obok siebie, dzięki czemu nie będziesz co chwilę musiał wychodzić do kuchni; podczas nauki organizm zużywa bardzo dużo energii i kalorii.
  9. Zrób sobie przerwę! – trzeba pamiętać, by nauka była przeplatana przerwami, a nie przerwy nauką – będzie ona efektywniejsza; umysł potrzebuje odpoczynku, dlatego warto pamiętać, by poćwiczyć albo obejrzeć film.

26.11.2021r.

"Powiedz co czujesz. Zdemaskuj emocje” to kampania społeczna Ministerstwa Zdrowia, której celem jest zwrócenie uwagi na problemy psychiczne dzieci i młodzieży.

Kampania promuje specjalną infolinię 800 12 12 12 oferującą doraźne wsparcie psychologiczne dzieciom i młodzieży, a także ich rodzicom i opiekunom. Numer działa przez całą dobę, a połączenie z nim jest bezpłatne. Młodzi ludzie, którzy od zwykłej rozmowy telefonicznej wolą komunikator, mogą skorzystać z chatu dostępnego na stronie internetowej Rzecznika Praw Dziecka link.

Zachęcam do odwiedzenia ministerialnej strony https://www.gov.pl/web/zdrowie/opieka-psychologiczna, gdzie można znaleźć wiele ciekawych informacji na temat zdrowia psychicznego oraz możliwości pomocy.


25.11.2021

Stowarzyszenie Pomcy Dzieciom "Skrawek Nieba"  zaprasza dzieci i młodzież w wieku 7-17 lat  do Młodzieżowej Świetlicy Socjoterapetycznej, któej siedziba znajduje się w budynku Komendy Straży Miejskiej przy ulicy Krakowskiej 80 blok 3.

Placówka zapewnia wszystkim wychowankom specjalistyczną opiekę psychologa, pedagogów, socjoterapeutów, psychoterapeutów, instruktorów sportowych. Każdego dnia  w świetlicy dzieci mogą liczyć na ciepły posiłek, kanapki, wyroby mleczarskie-jogurty, serki homogenizowane, owoce, słodycze. W świetlicy są organizowane różnorodne zajęcia prowadzone w kołach zainteresowań.  Świetlica dysponuje:

-        dwoma stołami do tenisa,
-        salą sportową wraz z sprzętem do gier zespołowych,
-        siłownią,
-        bilardem,
-        stołem do piłkarzyków.

Stałymi elementami programu pracy świetlicy obok zajęć wyrównawczych w zakresie wyrównywania braków szkolnych są zajęcia socjoterapeutyczne oraz codzienne spotkania społeczności korekcyjnej.

Od  początku  powstania, placówka  oferuje pomoc  w ramach psychoterapii indywidualnej i psychoprofilaktyki. Zajęcia  o charakterze specjalistycznym prowadzone są także w ramach biwaków, obozów terapeutycznych letnich i zimowych oraz koloni. Autorem programu pracy świetlicy jest psycholog - Ireneusz Pyzik. Osobą odpowiedzialną za koordynację pracy   zespołu  i realizację założeń programowych jest Tomasz M. Gajewski, pracujący z dziećmi od 2001r. pedagog, socjoterapeuta, absolwent AWF w Katowicach .Terapeuci oraz wychowawcy prowadzący socjoterapię, terapię grupową, indywidualną i  rodzinną poza wykształceniem wyższym posiadają dodatkowo niezbędne przygotowanie zawodowe do pracy terapeutycznej uzyskane w Krakowskim Centrum Psychodynamicznym.


23.11.2021r.

Zbliża się termin rozliczeń wydatków kwalifikowanych do stypendium szkolnego. Osoby, które złożyły wnioski i otrzymały decyzję z MOPS o otrzymaniu takiego stypendium, proszę o dostarczenie dokumentów (faktur, rachunków) do dnia 03.12. 2021r. (piątek). W przypadku rozliczenia indywidualnej karty ucznia przez szkołę, do której uczęszcza rodzeństwo ucznia - proszę o taką informację.
Poniżej przekazuję informacje od MOPS:
1) zgodnie z wykazem wydatków kwalifikowanych do stypendium szkolnego w przypadku refundacji kosztów poniesionych przez wnioskodawców na zakup artykułów odzieżowych o charakterze sportowym, wymagane jest zaświadczenie szkoły o udziale dziecka w zajęciach wychowania fizycznego. W przypadku dodatkowych zajęć sportowych, edukacyjnych, wyrównawczych, wymagane jest zaświadczenie zawierające: imię i nazwisko dziecka, okres i koszt uczestnictwa na zajęciach (faktura lub rachunek imienny za uczestniczenie w zajęciach). Przedłożone imienne rachunki i faktury osób, którym przyznano decyzją administracyjną stypendium szkolne winny pokrywać się z okresem przyznania pomocy,
2) uczestnictwo ucznia w wycieczkach szkolnych, wyjazdach na „zieloną szkołę”, wyjściach do teatru, kina wymagają poświadczenia przez szkołę,
3) zaakceptowane dowody zakupów na cele edukacyjne, wnioskodawcy przedkładają w szkole,
4) w I semestrze roku szkolnego 2021/2022 obowiązują imienne faktury i rachunki za:
- zakup podręczników i artykułów szkolnych od lipca 2021 r. do grudnia 2021 r.,
- abonament internetowy – od września 2021 r. do grudnia 2021 r. ,
- imienne bilety autobusowe na dojazd do szkoły – od września 2021 r. do grudnia 2021 r.
5) koszty poniesione przez wnioskodawcę w I semestrze, nie mogą być rozliczane w semestrze następnym.


18.10.2021r.

Miło mi poinformować, że nasza  szkoła przystąpiła do tegorocznej Kampanii Białych Serc, która odbywa się w dniach 12-24.10.2021r. 

Pomysłodawcą kampanii “Białych Serc” jest Mariusz Zalewski,a głównym organizatorem Grupa Zalewski Patrol. Charakterystycznym symbolem kampanii jest białe serduszko zawieszone w oknie. Kampania “Białych serc” ma na celu propagowanie życia bez narkotyków, skierowna jest głównie do młodzieży, dzieci, rodziców, nauczycieli i wychowawców.
Kampania jest również protestem przeciwko rosnącej liczbie osób uzależnionych, poświęcona jest także pamięci ofiarom narkotyków.

Tegoroczna kampania odbywa się pod hasłem "Od piwa nie tylko głowa się kiwa".  W ramach kampanii młodzież z klasy II nagrała filmik, na którym w wirtualny, ale głośny sposób nagrała swój marsz protestu przeciwko narkotykom i przemocy. Wzięlismy również udział w wirualnej ogólnopolskiej VII debacie  "Młodych o młodych" - Porozmawiajmy o alkoholu. Okleiliśmy także szkolne okna białymi serduszkami - symbolem kampanii.


11.10.2021r.

W ubiegły piątek miałam okazję uczestniczyć w warsztatach zorganizowanych dla uczniów Zespołu Szkół im B. Prusa.
„Antymina” to artystyczny program profilaktyki uzależnień  adresowany do młodzieży. Jest realizowany w oparciu o spotkania, na których młodzież dowiaduje się o zagrożeniach, jakie niosą ze sobą alkohol, narkotyki oraz inne używki. Młodzież miała okazję do bezpośredniego spotkania z muzykami – osobami,  które kiedyś miały problem z narkotykami, a dzięki podjętej terapii potrafią życ bez sięgania po środki odurzające. Dzięki ich opowieściom młodzież miała okazję poznać alternatywne sposoby spędzania czasu wolnego – przy tworzeniu muzyki oraz projektów multimedialnych.
Mam nadzieję, że w przyszłości uczniowie naszej BS I także będą mogli uczestniczyć w takim spotkaniu!


10.09.2021r.

Przypominam, że zbliża się termin składania dokumentów w zwiazku ze szkolnym stypendium socjalnym (MOPS). Jeśli chcą Państwo przekazać dokumenty za pośrednictwem szkoły, to muszą Państwo dostarczyć je najpóźniej 14.09. Termin składania wniosków w MOPS mija 15.09.2021r.
Warunkiem ubiegania się o takie stypendium jest dochód nie przekraczający kwoty 528zł na 1 osobę w rodzinie oraz zamieszkanie na terenie miasta Częstochowy.
Do dochodu nie wlicza się:
- jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego
- świadczenia 500+
- zasiłku celowego
- pomocy materialnej mającej charakter socjalny albo motywacyjny, o których mowa w ustawie z dnia 7 września 1991r. o
systemie oświaty (Dz.U. z 1991 r. Nr 95, poz. 425).;
- wartości świadczenia w naturze;
- świadczenia przysługującego osobie bezrobotnej na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z
tytułu wykonywania prac społecznie użytecznych

OSOBY ZAINTERESOWANE ZŁOŻENIEM TAKIEGO WNIOSKU, PROSZĘ O KONTAKT W NAJBLIŻSZY PONIEDZIAŁEK LUB WTOREK w godzinach od 8:00 do 13:00 (będę na terenie placówki - proszę pytać o mnie w sekretariacie)

01.09.2021r.

Witam po przerwie wakacyjnej:) Mam nadzieję, że wszyscy wracamy pełni sił i zapału do pracy. Zapraszam do regularnego odwiedzania zakłaki e-pedagog, na której będę umieszczała wspierające artykuły i  ciekawe (mam nadzieję :)  informacje a także do osobistego kontaktu w szkole (harmonogram dyżurów wkrótce).

Serdecznie pozdrawiam wszystkich Uczniów, Rodziców oraz Nauczycieli.

 

27.05.2021r.

Drodzy Rodzice

Długotrwała pandemia wymusiła zmianę formy kształcenia dzieci i młodzieży w szkołach i placówkach oświatowych. Widoczne są tego negatywne skutki. Uczniowie są zmęczeni, apatyczni, odizolowani od bezpośrednich kontaktów rówieśniczych. Skutkuje to trudnościami w nauce, a także wzrostem zachowań ryzykownych czy nadużywaniem korzystania z mediów elektronicznych.

Młodzi ludzie są mniej narażeni na zachorowanie i powikłania spowodowane COVID-19, jednak odczuwają inne skutki pandemii - edukacyjne braki  i pogorszenie się stanu zdrowia psychicznego. Te konsekwencje są widoczne dopiero po czasie – mogą pojawić się dużo później niż powikłania po chorobie. Uczniowie w dobie wirusa są silnie narażeni na stres, który wraz z izolacją spowodowaną zdalnym nauczaniem negatywnie wpływa na ich rozwój zarówno w sferze biologicznej, jak i społecznej.

Izolacja od rówieśników, konieczność zmiany nawyków towarzyszących nauce stacjonarnej, utrata bezpiecznej rutyny oraz monotonia związana z przebywaniem w domu przed komputerem wzmagają lęk i niepewność.  Codzienna intensywna ekspozycja na wszechobecne, negatywne informacje dotyczące pandemii i jej skutków potęguje stres związany z naturalnymi dla młodzieży zmianami rozwojowymi w sferach – biologicznej, społecznej oraz psychologicznej.

Dla dzieci w wieku 14-18 lat główna aktywność i zainteresowania skupiają się na sprawach dotyczących rówieśników. Szczególnym stresorem dla nich jest każde zakłócenie wspólnych zajęć oraz uniemożliwienie im udziału w życiu społecznym na takich samych prawach jakie mają ludzie dorośli.

Do typowych reakcji na stres w tej grupie wiekowej będziemy zaliczać:

-  zaburzenia snu, zaburzenia apetytu,
- bóle głowy i napięcia,
- hipochondrię,
- pobudzenie lub spadek poziomu energii,
- apatię,
- utratę zainteresowań,
- lęk przed stratą,
- gniew na niesprawiedliwość losu, który przyniósł kryzys,
- tendencję do obwiniania innych za negatywne wydarzenia.

Zaleca się reagowanie w następujący sposób:

-  zachęcanie do udziału w życiu społeczności, organizowanie zajęć grupowych,
- zachęcanie do dyskusji na temat uczuć i zmartwień, do wymiany informacji między rówieśnikami i osobami znaczącymi spoza kręgu rodziny,
- dyskusje grupowe na temat uczuć związanych z kryzysem oraz omawianie zachowań, które pomogą poradzić sobie ze stresem,
- tymczasowe zaniżenie oczekiwań wobec jakości ich pracy w szkole i ogólnego zachowania w zależności od reakcji indywidualnych, -zachęcanie, ale nie naleganie do dyskusji o lęku jaki kryzys budzi w rodzinie.

Przypominamy, że Zespół Poradni Psychologiczno - Pedagogicznych cały czas jest otwarty i przyjmuje uczniów i ich rodziców na terapie. Godziny pracy Poradni nie uległy zmianie: od poniedziałku do czwartku:7:30 – 18.00, piątek: 7:30 – 15:30. 
Zgłoszenia do Poradni przyjmowane są telefonicznie lub poprzez e-mail.


30.04.2021r.

Czas pandemii niewątpliwie ma wpływ na aktywność ruchową.
Nauczyciel wychowania fizycznego - p. Maciej Kwiatkowski przygotował prezentację dla rodziców, dotyczącą aktywności fizycznej młodzieży podczas trwającej pandemii.  Zawiera ona informacje - pewnego rodzaju wskazówki -  dotyczące kształtowania prawidłowych nawyków ruchowych oraz żywieniowych. Prezentację można pobrać jako załącznik (na samym dole stronie - aktywność fizyczna.pdf).

Zapraszam Rodziców do zapoznania się z materiałem.


23.04.2021r.

23. kwietnia obchodzimy Światowy Dzień Książki oraz Praw Autorskich. Dzień ten poświęcony jest promocji literatury i czytelnictwa, a także problematyki związanej z ochroną praw autorskich. Co roku staje się okazją do dyskusji na temat roli książki jako źródła wartości i wiedzy, a także skarbnicy dziedzictwa niematerialnego i różnorodności kulturowej oraz narzędzia dialogu.

Dzień Ksiązki to doroczne święto organizowane przez UNESCO. Obchodzony jest 23 kwietnia, jako data symboliczna dla literatury światowej, bo w tym dniu zmarli m. in. Miguel de Cervantes i William Szekspir.

Pomysł organizacji święta zrodził się w Katalonii, gdzie tego dnia obchodzony jest dzień jej patrona – Świętego Jerzego. Zgodnie z długą tradycją w Katalonii obdarowywano w ten dzień kobiety czerwonymi różami, mającymi symbolizować krew smoka pokonanego przez św. Jerzego. Później kobiety zaczęły odwzajemniać się mężczyznom podarunkami w formie książek.

W sytuacji pandemii, kiedy wszyscy ludzie zmuszeni są ograniczać czas spędzany poza murami własnego mieszkania, książka, bardziej niż kiedykolwiek dotąd, staje się źródłem siły do przezwyciężania przymusowej izolacji, wzmacniania więzi między ludźmi, poszerzania naszych horyzontów i pobudzania kreatywności.  Czas pandemii zdaje się wyjątkowo sprzyjać lekturze – zarówno indywidualnej, dla własnej przyjemności, jak i wspólnemu czytaniu z bliskimi, przede wszystkim zaś z dziećmi, u których w ten sposób wykształca się nawyk czytania przez całe życie. Dzieląc się pasją do lektury i płynącą z niej wiedzą, stajemy się częścią wspólnoty, również międzynarodowej, i nie ma lepszego sposobu na przezwyciężenie poczucia samotności, zgodnie z zasadą: czytając, nigdy nie czujesz się sam.


19.04.2021r.

Przypominam, że Zespół Poradni Psychologiczno - Pedagogicznych cały czas jest otwarty i przyjmuje uczniów i ich rodziców na terapie. Godziny pracy Poradni nie uległy zmianie: od poniedziałku do czwartku:7:30 – 18.00, piątek: 7:30 – 15:30.

Zgłoszenia do Poradni przyjmowane są telefonicznie lub poprzez e-mail.

Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna nr 1, tel. 34/361 94 34 e-mail: pppp1@edukacja.czestochowa.pl

Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna nr 2, tel. 34/362 24 24 e-mail: zppp@edukacja.czestochowa.pl

Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna nr 3, tel. 34/363 25 50  e-mail: pppp3@edukacja.czestochowa.pl

Centrum  Informacji Zawodowej tel. 34/361 93 92 e-mail: ciz@edukacja.czestochowa.pl

- W pierwszej kolejności ustalane będą terminy wizyt na badania dzieci/młodzieży wymagających wydania orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, indywidualnego nauczania oraz opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka. Informacja dla wnioskodawców występujących o wydanie ww. dokumentów oraz niezbędne druki do pobrania dostępne są na stronie internetowej ZPPP http://zppp.ids.czest.plw zakładce Druki po pobrania.

- Specjaliści realizujący zajęcia terapeutyczne kontaktują się telefonicznie z rodzicami/opiekunami i po przeprowadzeniu rozmowy wspólnie decydują o formie kontynuowania terapii w indywidualnym, bezpośrednim kontakcie z dzieckiem lub z wykorzystaniem metod i technik kształcenia na odległość.

- Po potwierdzeniu woli skorzystania z wizyty, specjalista ustala z rodzicem/opiekunem termin przeprowadzenia pogłębionego wywiadu telefonicznego, mającego na celu rozpoznanie problemów dziecka wymagających bezpośredniej diagnozy na terenie PPP. Pracownik poradni zapoznaje rodzica/opiekunaz procedurą postępowania przeciwepidemicznego w Zespole Poradni Psychologiczno-Pedagogicznych. Podaje datę i godzinę wyznaczonego badania w indywidualnym kontakcie z dzieckiem.

- Konkretny termin wizyty zostanie przekazany rodzicowi/opiekunowi przez specjalistę w formie telefonicznej lub wiadomości e-mail.


15.04.2021

Kwiecień miesiącem autyzmu!

Autyzm to odmienny od typowego sposób rozwoju człowieka, objawiający się różnicami w sposobie komunikacji, nawiązywania relacji, wyrażania emocji, uczenia się oraz różnorodnym schematem zachowań. Każda osoba z autyzmem jest indywidualnością, a wymienione wcześniej cechy mogą występować w różnym natężeniu. Autyzm dotyczy wielu obszarów funkcjonowania  i sprawia, że osoby ze spektrum rozwijają się inaczej. To bardzo złożone zaburzenie rozwoju i funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego. Charakteryzuje się zakłóceniami zdolności komunikowania uczuć i budowania relacji interpersonalnych, zaburzeniem i stereotypowością zachowań oraz trudnościami z integracją wrażeń zmysłowych.

Autyzm towarzyszy osobie przez całe życie, jednak dzięki odpowiedniej opiece i właściwie dobranej terapii można w znaczącym stopniu poprawić jej funkcjonowanie. Im wcześniejsza diagnoza i idąca za nią indywidualna terapia, tym większa szansa na poprawienie jakości życia osób z autyzmem i ich rodzin.

Jak rozpoznać pierwsze sygnały autyzmu?

Gdy  dziecko:

  • nie mówi lub ma kłopoty z mówieniem.
  • nie wchodzi w relacje i interakcje z innymi ludźmi.
  • przejawia stereotypowe zachowania i zabawy (np: macha rączkami, używa nietypowych przedmiotów do zabawy, układa zabawki w długie rzędy).
  • nie  nawiązuje kontaktu wzrokowego.
  • nie naśladuje.
  • nie wykonuje prostych poleceń (np. usiądź, daj).
  • ma trudność z koncentracją uwagi.

Objawy autyzmu dotyczą w dużej mierze sfery komunikacji. Dziecko może mieć problemy z nawiązywaniem kontaktów oraz zwykłą rozmową z innymi. Pierwszym z sygnałów, na które rodzic powinien zwrócić uwagę, jest brak gaworzenia. Poza brakiem początków mowy, może być to także uboga mimika i rzadkie okazywanie emocji.

Inne sygnały spektrum autyzmu

  • Rutynowe czynności. Zabawa dziecka z autyzmem często przebiega w ten sam sposób, tą samą zabawką przez wiele godzin – podejrzenia może więc wzbudzić sytuacja, gdy dziecko dobrze czuje się wykonując rutynowe czynności przez dłuższy czas.
  • Wpatrywanie się w jeden punkt przez długi czas. Może to być wielogodzinne patrzenie się na wskazówki zegara, pranie w pralce czy wycieraczki samochodu.
  • Nieprzywiązywanie się do osób, które cyklicznie pojawiają się w domu. Na pierwszy rzut oka wygląda to, jakby dziecko ignorowało przyjazd babci czy cioci, ale w rzeczywistości może to być sygnał zaburzeń.
  • Dziecko nie lubi dotyku lub wręcz nie pozwala się dotykać. Rodzice powinni zbadać przyczynę takiego zachowania, a swoje wątpliwości skonsultować ze specjalistą.
  • Zachowania stereotypowe, np. machanie rękami bez przyczyny lub kręcenie się w kółko przez dłuższy czas. Są one dość specyficzne i rodzice są w stanie zauważyć czy jest to chwilowa zabawa, czy cyklicznie powracająca, nieuzasadniona czynność.
  • Autostymulacja. Są to zachowania mające na celu dostarczenie sobie doznań sensorycznych. Podczas autostymulacji dziecko koncentruje na nich maksimum swojej uwagi i zazwyczaj nie jest w stanie skupić się na przetwarzaniu innych bodźców z otoczenia. Zachowania te mogą stymulować każdy z pięciu zmysłów. Przykładem może być podskakiwanie, machanie rękami, uderzanie w stół, rytmiczne kiwanie się w różnych kierunkach czy chodzenie po okręgu.
    Autostymulacja może występować w sposób ciągły, bądź pojawiać się tylko w specyficznych momentach takich jak znudzenie, zaniepokojenie lub odczuwanie stresu.
  • Życie w schemacie. Osoby z autyzmem bardzo często opracowują swoje schematy zachowań, które pozwalają im odnaleźć się w typowych czynnościach, jak np. nalewanie do szklanki tej samej ilości napoju czy ubieranie się zawsze w tej samej kolejności. Schematy te często przypominają rytuały, które wiążą się z codziennymi sytuacjami, takimi jak wyjście do sklepu, droga do szkoły czy nawet zadawania tego samego pytania. Dziecko z autyzmem może oczekiwać tej samej odpowiedzi, za każdym razem, gdy je zadaje. Dodatkowo osoby w spektrum bardzo przywiązują się do harmonogramu dnia, którego przebieg punkt po punkcie daje im poczucie spokoju i bezpieczeństwa. Istotny jest dla nich punktualny przebieg każdej z zaplanowanych czynności. Do ogromnego niepokoju może prowadzić je sytuacja, gdy wypracowany wcześniej schemat nie może się spełnić.

https://jim.org/autyzm/czym-jest/

http://ostoja.org.pl/index.php/home/archiwum-projektow/550-niebieski-kwiecien-miesiacem-wiedzy-o-autyzmie

To trochę tak, jakby zdrowego człowieka zamknąć w małym pomieszczeniu, w którym jest bardzo gorąco, ubrać go w gruby gryzący sweter z prawdziwej wełny, puścić głośno muzykę z radio, włączyć telewizor, otworzyć okno, zza którego będą dolatywać odgłosy rozmów, sygnały karetek i warkot samochodów, oświetlić to pomieszczenie dyskotekowym migającym stroboskopem, wpuścić liczne ostre zapachy-perfum, gotowanej kapusty, acetonu i dymu papierosowego, i kazać temu człowiekowi napisać w tych warunkach ważny list do przyjaciela.(...)
(D. Kocyłowska)

Pierwszy raz został opisany, jako odrębne zaburzenie w 1943 roku przez pediatrę Leo Kannera, a potem przez psychiatrę Hansa Aspergera w 1944. Obaj uczeni użyli tego samego terminu (słowo „autyzm” pochodzi z języka greckiego i oznacza: sam). Zaobserwowali u dzieci nienawiązywanie kontaktów społecznych, dążenie do zachowania stałości otoczenia i fragmentaryczne umiejętności. „Są jakimś dziwnym gatunkiem wśród nas, niezwykłym, oryginalnym, całkowicie skierowanym do wnętrza, innym niż reszta.”
(Oliwer Sacks)

Autyzm to nadal wielka zagadka, tajemnicza choroba, nieprzewidywalna, dziwna, fascynująca. Ludzie autystyczni są nieporadni i naiwni. Towarzyszy im nieustannie lęk przed nieznanym. Sztywności w zachowaniu i stereotypie pomagają im przetrwać. Kiedy frustracja narasta, pojawia się krzyk, płacz, a także agresja i autoagresja. „Mój strach przed każdą zmianą jest nie do opisania. Ciągle wszystkiego się boję. Najchętniej nic bym nie robił, ale czuję się wtedy nieszczęśliwy.”
(D. Zoller)

Autyzm powoduje wyizolowanie osoby nim dotkniętej i jego bliskich z życia zawodowego, towarzyskiego i przekreśla samorealizację.
Rodzice są przerażeni i bardzo samotni, prawie jak ich dziecko. Sami nie otrzymują wsparcia. Otoczenie nie akceptuje ich dziecka, często je wyśmiewa, szykanuje. Najczęściej jedno z rodziców rezygnuje z pracy, żeby zająć się dzieckiem. Obniża się, więc także komfort życia rodziny.
„Świat wydawał się być niecierpliwy, dokuczliwy, nieczuły i nieustępliwy. Nauczyłam się reagować nań płacząc, piszcząc, ignorując i uciekając”.

(D. Williams)

Prozaiczne czynności, jak posiłek, spacer, odpoczynek, przespana noc, mycie, czesanie, obcinanie paznokci, zakupy – stają się niemożliwe do wykonania. Dziura w zębie, infekcje, urazy - przerażają. Nie ma lekarzy przygotowanych do kontaktu z osobami autystycznymi.
„Dziecko autystyczne potrzebuje bezpieczeństwa, jakie dają mu jego własne drogi ucieczki.”

(D. Zoller)

Brandon T.,Scapianto M. "Byłam dzieckiem autystycznym"
Zoller D. "Gdybym mógł z wami rozmawiać..."


13.04.2021

Rocznica Zbrodni Katyńskiej

13 kwietnia obchodzimy Dzień Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej. Ludobójstwo, dokonane przez funkcjonariuszy NKWD na blisko 22 tys. obywatelach II Rzeczypospolitej, do dziś pozostaje niezabliźnioną raną. Wśród nich było 14,5 tys. jeńców wojennych – oficerów i policjantów – z obozów w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie oraz 7,3 tys. więźniów aresztowanych na terenach okupowanych przez ZSRS. Decyzja Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 r. o likwidacji polskich jeńców wojennych bez wzywania aresztowanych, bez przedstawiania im zarzutów, decyzji o zakończeniu śledztwa ani aktu oskarżenia, do dziś budzi przerażenie. Już 3 kwietnia 1940 roku rozpoczęła się likwidacja obozu w Kozielsku. Wszystkich zgromadzonych w nim jeńców zabito w katyńskim lesie. Przez kolejne sześć tygodni kolejni polscy oficerowie byli wywożeni  z obozów i rozstrzeliwani: żołnierze ze Starobielska – w Charkowie, a policjanci z Ostaszkowa – w Kalininie. Kolejnych mordów NKWD dokonało w Chersoniu, Charkowie, Kijowie i Mińsku.

Dziś Katyń jest nie tylko miejscem straszliwej zbrodni, ale również symbolem pamięci o wymordowanej polskiej inteligencji oraz nieustępliwego dążenia do prawdy. Po latach kłamliwej propagandy IPN przywraca szacunek ofiarom.

Zapraszam do zapoznania się z prezentacją w programie PowerPoint wykonaną przez uczniów klasy 2pp pod opieką pani Katarzyny Biel oraz p. Radosława Biela (prezentacja w załączeniu - dół strony)


25.03.2021

27.marca to Międzynarodowy Dzień Teatru. Z tej okazji zapraszam wszystkich do zapoznania się z jego historią.

Krótka historia teatru

Teatr europejski narodził się w antycznej Grecji. Dwa razy do roku odbywały się Dionizje, czyli święto ku czci Dionizosa (boga urodzaju, narodzin, hucznej zabawy i wina). Wiosenne Wielkie Dionizje miały poważny charakter, odbywały się w niezwykłej chwili, bo w porze zrównania dnia z nocą. Jesienne Małe Dionizje to odpowiednik słowiańskich
(i obchodzonych do dziś) dożynek. Wielkie Dionizje zapoczątkowały tragedię. Małe (odprawiane głównie na wsi) dały początek komedii. Najważniejszym punktem Dionizji był dytyramb, czyli dialog koryfeusza (przodownika) z chórem). I właśnie ta wymiana zdań dała początek dramatowi, bo przecież dialog jest w teatrze najważniejszy. A koryfeusz to pierwszy aktor. Z czasem aktorów przybywało, pojawiały się też rozmaite gatunki dramatyczne.

W starożytnej Grecji spektakle teatralne odbywały się na dworze. Amfiteatr to budowla przeznaczona do odgrywania przedstawień teatralnych. Amfiteatry tak sytuowano, aby nawet widz w ostatnim rzędzie słyszał wszystko, co zostało powiedziane na scenie. Widzowie zasiadali na lawach (początkowo drewnianych, później kamiennych) wznoszących się stopniowo w górę (wykorzystywano naturalne zbocza). Miejsca, z których oglądali przedstawienia, nazywano theatronem. Stąd pochodzi nazwa teatr. Środek teatru stanowiła orchestra, na której chór (najwyżej piętnaście osób) śpiewał i wykonywał rytmiczne ruchy w takt swego śpiewu. Za orchestrą była scena zwana proscenium, na której grali aktorzy. Zaś za nim było skene – budynek z kolumnami, pełniący funkcję garderoby. Miał zwykle front z trzema parami drzwi, przez które wchodzili i wychodzili aktorzy

Treść tragedii nigdy nie była zupełnie nieznana widzom — autorzy bowiem poruszali w swych sztukach tematy znane z mitologii. A mimo to przedstawienia wywoływały u widzów bardzo silne emocje, określane jako katharsis (oczyszczenie). Aktorzy występowali w maskach, które określały charakter granej przez nich postaci (zły, dobry, tchórzliwy, okrutny). Aby być dobrze widocznym nawet z daleka, aktor zakładał buty na koturnie i jaskrawy kostium. Wszystkie role, nawet kobiece, grane były przez mężczyzn. Po raz pierwszy aktora wprowadził w 543 roku p.n.e. Tespis. Później Ajschylos dołączył drugiego aktora, a Sofokles wprowadził trzeciego aktora. W jednym czasie na scenie starogreckiego teatru nie pojawiało się więcej niż 3 aktorów

Natomiast teatr średniowieczny zdominowany był przez tematykę religijną. Ze względu na władzę Kościoła początkowo "legalne" były wyłącznie widowiska religijne i realizowane w kościele. Z czasem aktorzy wyszli przed kościół, na place i rynki miast.  Wystawiano przede wszystkim misteria, czyli sztuki prezentujące fragmenty historii biblijnych. Te epizody byty, oczywiście, doskonale znane publiczności. Oprócz nich grano też moralitety — utwory, których zadanie polegało na pouczeniu publiczności, wskazaniu ideałów i wartości, jakimi powinien kierować się człowiek wierzący. Bohaterem moralitetu był zwykły człowiek, który musiał dokonać wyboru między dobrem i złem, a później ponieść konsekwencje swoich decyzji. Aktorami nadal pozostawali jedynie mężczyźni. Z czasem zaczęły też powstawać inscenizacje niezwiązane z nurtem religijnym. Były to inscenizacje przygotowywane przez grupy wędrownych aktorów, które dostarczały widzom rozrywki. Prezentowali oni sztuki akrobatyczne, śpiewali, dokazywali. I dostawali za to pieniądze od zgromadzonych widzów Ich działalność spotykała się jednak z surową krytyką duchowieństwa, które określało ich mianem wędrownych błaznów i włóczęgów oraz posądzało o związki z siłami nieczystymi.

Teatr elżbietański (renesans, barok)

Wybitny przedstawiciel tej epoki to William Szekspir. Przeciwstawił się wymogom dramatu klasycznego (antycznego), zrezygnował z zasady trzech jedności, zasady decorum. Wprowadził na scenę postacie fantastyczne: zjawy, upiory, wiedźmy. Bohaterowie okazywali się niejednoznaczni, ich charakter zmieniał się, trudno ich ocenić. Tematy sztuk Szekspira: władza, miłość, moralność, trudne wybory.

Początkowo aktorzy grali na dworze, potem w budynkach (1576r. - „The Theatre” pierwszy stały budynek teatralny wybudowany przez J. Burbage’a). Sceną było podwyższenie, otoczone z trzech stron przez widzów i nieodgrodzone od nich barierą. Aktorzy często zwracali się do publiczności bezpośrednio, nawiązywali z nią bliski kontakt. Podobnie sami widzowie pozostawali w interakcji z działaniami aktorów. Publiczność, a zwłaszcza przedstawiciele niższych klas społecznych, bywała hałaśliwa i żywo reagowała na akcję przedstawienia. W zwyczaju było wiwatowanie, klaskanie, tupanie, a nawet – w przypadku skrajnego znudzenia spektaklem – rzucanie w grających drobnymi kamieniami. Dekoracji było niewiele, często zastępował je napis głoszący gdzie dzieje się akcja. Brak dekoracji rekompensowały bogate stroje aktorów. Czwarty bok sceny zamykały drzwi do garderoby, przez które wchodzili aktorzy. Nad nimi budowano niewielki ganek, galerię (były one miejscem rozgrywania scen balkonowych), wsparte na słupach. Pomiędzy słupami zawieszano kotarę. Dzieliła ona scenę na przedscenie i niewielką scenę wewnętrzną. Kurtyny nie było. Przedstawieniom towarzyszyła muzyka. Światło dzienne uniemożliwiało wykorzystywanie efektów świetlnych. W sztukach nie ma już chóru, jest podział na akty i sceny. Aktorzy nie noszą masek. Sztuki Szekspira oglądali możni, magnaci. Dla pospólstwa pozostawały nadal przedstawienia wędrownych trup teatralnych.

W teatrze oświecenia najważniejszym przedstawicielem tej epoki jest Molier („Świętoszek”, „Skąpiec”)- pisał komedie atakujące wady mieszczaństwa francuskiego. Jego komedie nawiązywały do zasady trzech jedności, były realistyczne (brak elementów fantastycznych), bohaterowie - jednoznaczni (źli lub dobrzy). Teatr oświecenia pełnił funkcję dydaktyczną w myśl słów Moliera: „Najstraszliwszy cios zadaje się ułomnościom, wystawiając je na szyderstwo świata”. W Polsce z inicjatywy króla Stanisława Augusta został założony pierwszy teatr publiczny (1765r.), rozwijały się balet i opera.

Teatr romantyczny - to teatr, który świadomie zerwał z wszelkimi ograniczeniami dramatu klasycznego. Nie ma tu zasady trzech jedności, nie ma zasady decorum, groteska przeplata się z tragizmem, bohaterowie ludowi są tak samo ważni jak przedstawiciele szlachty. Wprowadzono monumentalne ceny zbiorowe - tak potężne, że często trudno zrealizować je na scenie ze względu na ogromną ilość postaci. Dramat ma kompozycję otwartą – brak wyraźnej akcji, sceny są ze sobą bardzo luźno powiązane, niektóre dramaty wcale nie mają podziału na akty i sceny. Tematem jest władza, dramat jednostki, bunt, moralność, miłość. Najważniejszym elementem dramatu romantycznego jest bohater romantyczny - jednostka wybitna, bardzo skomplikowana, często skłócona ze społeczeństwem. Dramat romantyczny zyskał miano niescenicznego - przez monumentalne sceny zbiorowe, umiejscowienie akcji w bardzo dziwnych miejscach, wprowadzenie wielu elementów fantastycznych.

Teatr modernistyczny (przełom wieku XIX I XX) często nawiązywał do antyku, jak i do romantyzmu. Wprowadzone zostały motywy baśniowe, ludowe, sporo też fantastyki. Powstała koncepcja teatru ogromnego, czyli teatru, który stałby się połączeniem literatury, muzyki, plastyki. Przy czym każda z tych sztuk byłaby równie ważna, a nie stanowiła jedynie tła wydarzeń opisanych w dramacie. W teatrze pojawiło się wiele symboli.

Teatr dwudziestolecia międzywojennego – tu coraz trudniej mówić o jednolitym charakterze sztuk teatralnych. Powstawały i dramaty poważne, i komedie. Z pewnością na uwagę zasługuje dramatopisarstwo Stanisława Ignacego Witkiewicza, który swoją koncepcję teatru określił krótko: „Mózg wariata na scenie”. W jego sztukach świat jest zdeformowany, treść niejednokrotnie szokująca, dominuje tu parodia i groteska, brak chronologii, a często też wydaje się, że brak także sensu.

Teatr współczesny (od zakończenia drugiej wojny światowej do dziś) jest epoką eksperymentów teatralnych. Świat w dramacie jest zniekształcony, karykaturalny. W utworach dużo jest groteski, absurdu, ale także symboli. Pomieszane są ze sobą gatunki literackie, miejsce i czas akcji trudny do określenia, brak chronologii wydarzeń. Reżyserzy sięgają też po klasyczne sztuki (powstałe w innych epokach), ale przedstawiają je w nowy, często kontrowersyjny sposób, doszukują się w nich nowych treści.


23.02.2021

23 lutego przypada Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją. Według raportów instytucji badawczych 1,5 mln Polaków choruje na depresję. Epidemia COVID – 19, której skutkiem stał się kryzys gospodarczy w Polsce i konieczność zmierzenia się z ograniczeniami, znacznie wpłynęła na pogorszenie się stanu psychicznego naszego społeczeństwa. 

Pierwsze objawy depresji często pozostają niezauważone, nie tylko przez bliskich, ale nawet samych pacjentów. Jeśli jednak przez co najmniej 14 dni występuje 5 spośród niżej wymienionych symptomów wyszczególnionych przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) oznacza to, że należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza:

  • Jesteś smutny przez większą część dnia, niemal codziennie. Często płaczesz.
  • Nic Cię nie cieszy. Nie jesteś zainteresowany wykonywaniem codziennych czynności przez większą część dnia, prawie każdego dnia.
  • Czujesz się zmęczony prawie każdego dnia.
  • Twój apetyt się zmienił, straciłeś lub przybrałeś na wadze.
  • Źle sypiasz, cierpisz na bezsenność lub nadmierną senność.
  • Czujesz się podniecony lub niespokojny, inni też to zauważają.
  • Masz trudności ze skupieniem uwagi i myśleniem niemal każdego dnia. Nawet proste zadania wydają się trudne do rozwiązania, a decyzje niemożliwe do podjęcia.
  • Czujesz się bezużyteczny i masz poczucie winy prawie codziennie.
  • Odczuwasz napięcie.
  • Myślisz o śmierci, o samobójstwie.

NIE LEKCEWAŻ TYCH OBJAWÓW   -  SKORZYSTAJ Z POMOCY LEKARZA SPECJALISTY

Nieleczona depresja może się nasilać. Czym wcześniej udasz się do lekarza i rozpoczniesz leczenie tym większe są szanse na trwały powrót do zdrowia. WAŻNE: Do lekarza psychiatry nie trzeba mieć skierowania, nie obowiązuje też rejonizacja.

Jeśli masz jakieś pytania lub wątpliwości możesz je zadać lekarzowi na tronie https://forumprzeciwdepresji.pl  (na Forum) lub zadzwonić pod

Antydepresyjny Telefon Zaufania Fundacji ITAKA  22 654 40 41   czynny w poniedziałki w godzinach 17:00 – 20:00.


11.02.2021

 

Następstwa globalnej pandemii spowodowanej koronawirusem SARS-CoV-2 szczególnie odczuje grupa dzieci i młodzieży – czytamy na stronie Państwowej Akademii Nauk. Zespół doradczy ds. COVID-19 pracujący pod kierunkiem prezesa Polskiej Akademii Nauk prof. Jerzego Duszyńskiego przedstawia aktualny stan wiedzy na temat pandemii oraz jej skutków medycznych, psychologicznych, gospodarczych i społecznych. Opublikowane Stanowisko 10. dotyczy konsekwencji pandemii COVID-19 dla zdrowia psychicznego i edukacji dzieci i młodzieży.

 

Młodzi ludzie są mniej narażeni na zachorowanie i powikłania spowodowane COVID-19. Skutki pandemii, które odczuwają, to edukacyjne braki  i pogorszenie się stanu zdrowia psychicznego. Te konsekwencje są widoczne dopiero po czasie – mogą pojawić się dużo później niż powikłania po chorobie.

Uczniowie w dobie wirusa są silnie narażeni na stres, który wraz z izolacją spowodowaną zdalnym nauczaniem negatywnie wpływa na ich rozwój zarówno w sferze biologicznej, jak i społecznej. „Doświadczanie przez osoby młode różnych form stresu, tak jak to się dzieje w pandemii, może prowadzić do pojawienia się lub nasilenia szeregu chorób psychicznych, jak depresja lub zaburzenia psychotyczne” – czytamy we wniosku na stronie PAN.

Izolacja od rówieśników, konieczność zmiany nawyków towarzyszących nauce stacjonarnej, utrata bezpiecznej rutyny oraz monotonia związana z przebywaniem w domu przed komputerem wzmagają lęk i niepewność.  Codzienna intensywna ekspozycja na wszechobecne, negatywne informacje dotyczące pandemii i jej skutków potęguje stres związany z naturalnymi dla młodzieży zmianami rozwojowymi w sferach – biologicznej, społecznej oraz psychologicznej. „Młodzież, szczególnie ta u progu dojrzałości, może niepokoić się także gorszymi perspektywami na przyszłość: pandemia może zniweczyć ich marzenia, dążenia i nadzieje na sukces. Dodatkowo w sytuacji, gdy wielu rodziców i opiekunów boryka się z poważnymi trudnościami, osoby młode mogą stać się ofiarami przemocy słownej, psychicznej i fizycznej, doświadczanej bezpośrednio lub pośrednio”. Przeprowadzane badania wskazują na  szczególnie negatywny wpływ na psychologiczną kondycje osób młodych, którzy coraz więcej czasu spędzają w sieci.

Coraz bardziej online

Internet umożliwia naukę, zabawę i podtrzymanie relacji z rówieśnikami. Należy mieć przy tym świadomość możliwych negatywnych konsekwencji wynikających z wielogodzinnego korzystania z sieci bez nadzoru dorosłych. Obecnie wiele aktywności przeniesiono do świata online. Niestety  do sieci trafiła również przemoc rówieśnicza.

W przygotowanym przez UNICEF dokumencie eksperci zwracają uwagę na to, że podczas pandemii COVID-19 dynamicznie wzrasta liczba małych dzieci korzystających z narzędzi internetowych, takich jak komunikatory oraz gry. Młodzi użytkownicy są mniej świadomi i odporni na niekorzystne, często krzywdzące zachowania innych w internecie. Rodzice i opiekunowie powinni być zatem szczególnie wyczuleni na sygnały sugerujące, że dzieci oraz młodzież doświadczają nękania w internecie. Warto też zadbać o prywatność, zagrożoną przez aplikacje, z których korzystają dzieci (np. Facebook czy Instagram). Należy zwrócić uwagę na ochronę wrażliwych danych osobowych (data urodzenia, numer telefonu, adres itd.). 9 lutego obchodziliśmy Dzień Bezpiecznego Internetu. Jest to dobra okazja do rozmowy na temat bezpiecznego dostępu dzieci i młodzieży do zasobów internetowych. Więcej na ten temat przeczytają Państwo tutaj: https://operon.pl/Aktualnosci/Edukacja-w-Polsce/Tydzien-pelen-szczegolny...

Zachęcam Państwa do zapoznania się z pełną treścią stanowiska PAN dotyczącego konsekwencji pandemii COVID-19 dla zdrowia psychicznego i edukacji dzieci i młodzieży.  

Źródło:

https://operon.pl/Aktualnosci/Edukacja-w-Polsce/Jakie-beda-konsekwencje-...

PAN, Stanowisko 10. zespołu ds. COVID-19 przy Prezesie PAN:Konsekwencje pandemii COVID-19 dla zdrowia psychicznego i edukacji dzieci i młodzieży


10.02.2021

Szanowni Państwo,
Minister Rodziny i Polityki Społecznej objął patronatem honorowym przedsięwzięcie pn. „Internet Równych Szans”, organizowane przez Fundację Polskiego Funduszu Rozwoju oraz operatora usług cyfrowych UPC. Dzięki realizacji ww. projektu dzieci z rodzin wielodzietnych, w tym również rodzin zastępczych, będą miały możliwość nauki zdalnej bez ograniczeń, a rodziny nie będą musiały obciążać budżetu domowego dodatkowymi wydatkami.
UPC Polska wspólnie z Fundacją Polskiego Funduszu Rozwoju uruchomił akcję społeczną INTERNET RÓWNYCH SZANS dla rodzin wielodzietnych będących pod opieką Jednostek Samorządu Terytorialnego realizujących zadania z zakresu wspierania rodziny.
3000 rodzin otrzyma bezpłatny roczny internet.
W sytuacji zainteresowania wsparciem proszę o kontakt ze szkolnym pedagogiem (najlepiej przez e- dziennik) lub bezpośredni kontakt e-mailowy z fundacją  - fundacja@pfr.pl

Katarzyna Biel


08.02.2021

Drodzy Państwo - Szanowni Rodzice
istnieje możliwości uczestniczenia w spotkaniu - 17.02.2021r. (środa) o godz. 16.00 -prowadzonym przez specjalistę psychologa ZPPP w Częstochowie, p. Renatę Przytulską pt. „Powszechne używanie urządzeń mobilnych jako szansa lub zagrożenie dla więzi rodzinnych i międzyludzkich”.
Spotkanie jest prowadzone w ramach projektu "Częstochowa wolna od przemocy" realizowanego przez Zespół Poradni Psychologiczno-Pedagogicznych w Częstochowie we współpracy z Pełnomocniczką Prezydenta Miasta Częstochowy ds. Równych Szans, Wydziałem Edukacji Urzędu Miasta oraz Wydziałem Prewencji Komendy Miejskiej Policji i Samorządowym Ośrodkiem Doskonalenia pod patronatem Urzędu Miasta w Częstochowie.
Poniżej został umieszczony link do spotkania. Konieczny TEAMS
https://teams.microsoft.com/l/meetup-join/19%3ameeting_NzEzYTg2NTctZGU2ZC00ZGUwLWFjYjYtY2RkNjhjY2RiYWEw%40thread.v2/0?context=%7b%22Tid%22%3a%22c93af550-6f18-4568-8de9-6f67ee68444f%22%2c%22Oid%22%3a%22fec03c31-fff0-461d-ad30-b40a4c71f834%22%7d


08.01.2021r.

Zespół Poradni Psychologiczno-Pedagogicznych w Częstochowie w okresie ferii zimowych podejmuje wzmożone działania w zakresie zapewnienia pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Specjaliści chcą dotrzeć przede wszystkim do rodziców i nauczycieli odpowiedzialnych za prawidłowe funkcjonowanie dzieci i młodzieży w trudnym okresie ograniczenia kontaktów społecznych oraz zwrócić uwagę na przygotowanie uczniów do ewentualnego powrotu do szkoły.

W ramach realizowanego wsparcia dla dzieci i młodzieży oraz interwencji kryzysowej pracownicy Zespołu Poradni informują o możliwości skorzystania z porady specjalistów zatrudnionych w Zespole Poradni Psychologiczno-Pedagogicznych codziennie w godzinach 8:00 – 18:00.

Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna nr 1  tel. 34/361 94 34, 533 300 966   e-mail: pppp1@edukacja.czestochowa.pl

Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna nr 2  tel. 34/362 24 24, 739 212 739   e-mail: zppp@edukacja.czestochowa.pl

Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna nr 3  tel. 34/363 25 50, 533 300 136   e-mail: pppp3@edukacja.czestochowa.pl

Centrum Informacji Zawodowej    tel. 34/361 93 92, 533 377 180   e-mail: ciz@edukacja.czestochowa.pl

Ponadto w ramach projektu Częstochowa wolna od przemocy realizowanego przez Zespół Poradni Psychologiczno-Pedagogicznych w Częstochowie we współpracy z Pełnomocniczką Prezydenta Miasta Częstochowy ds. Równych Szans, Wydziałem Edukacji Urzędu Miasta oraz Wydziałem Prewencji Komendy Miejskiej Policji i Samorządowym Ośrodkiem Doskonalenia pod patronatem Urzędu Miasta w Częstochowie specjaliści z poradni proponują spotkania na platformie Microsoft Teams dla nauczycieli i rodziców.

Dla nauczycieli i rodziców uczniów szkół ponadpodstawowych przewidziane jest takie spotkanie w dniu 20.01. 2021r. o godzinie 15:00 na temat DEPRESJI u MŁODZIEŻY. Linki do spotkań będą wysyłane bezpośrednio na adresy e-mail szkół z prośbą o przekazanie zainteresowanej grupie odbiorców, dlatego chętnych rodziców prosimy o kontakt z sekretariatem CKZiU lub szkolnym pedagogiem.


21.12.2020r.

Wielkimi krokami zbliżają się Święta Bożego Narodzenia. Choć zawsze są one wyjatkowe, tym razem stokroć inne. Mijający rok zapamiętamy na długo. Życzę Wam, by ten świąteczny czas był pretekstem do zadumy, byście znaleźli chwilę na filiżankę dobrej, pachnącej kawy lub kakao.
Pogodnych świąt zimowych, odpoczynku, zwolnienia oddechu, nabrania dystansu do tego, co wokół; chwil roziskrzonych kolędą, śmiechem i wspomnieniami miłych, dobrych chwil. WESOŁYCH ŚWIĄT - w gronie najbliższych osób, w miłości, radości i ciepłej atmosferze. heart


10.12.2020r.

NOWOŚCI W BIBLIOTECE SZKOLNEJ

Pisałam ostatnio o terapeutycznym oddziaływaniu książek. Dobrze się składa, ponieważ niedawno zbiory naszej szkolnej biblioteki wzbogaciły się o 287 książek, które zostały kupione w ramach Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa.
Po przeprowadzonych w szkole konsultacjach wśród uczniów, nauczycieli i rodziców oraz zasięgnięciu opinii Rady Rodziców, Samorządu Uczniowskiego, Biblioteki Pedagogicznej WOM i Miejskiej Biblioteki Publicznej, a także dokładnym przeanalizowaniu rynku wydawniczego dokonano wyboru a następnie zakupu książek. Tym sposobem w naszej bibliotece pojawiły się nowości literatury młodzieżowej, obyczajowej, thrillery, horrory, fantasy, kryminały a także szkolne lektury. Są to atrakcyjne tytuły, często bestsellery poczytnych autorów, nagradzane w prestiżowych konkursach literackich.

W imieniu swoim a także nauczyciela bibliotekarza zapraszam wszystkich do odwiedzania biblioteki. Na pewno każdy znajdzie coś ciekawego dla siebie smiley


30.11.2020r.

Żródło: https://psychologiawpraktyce.pl/artykul/przestepczosc-nieletnich-przyczyny

Pojęcie „przestępczości nieletnich” jest używane w kryminologii i kryminalistyce, w naukach prawa karnego oraz w psychologii, pedagogice i socjologii. Socjologowie uważają, że należy to pojęcie przedstawić całkowicie inaczej, niż określa to sądownictwo. Poprzez otoczenie, czy postrzeganie samego siebie młodociany przedstawia własną osobę w ujęciu przestępcy. Poprzez kategoryzowanie go jako przestępcy, zaczynają zachodzić u niego zmiany na tle psychologicznym. Taka jednostka, która została uznana za przestępcę, wśród społeczeństwa zostaje odizolowana, co całkowicie wyklucza ją z życia publicznego. Sympatycy owej teorii, kładą szczególny nacisk na problem, ponieważ taka osoba trafia do grup o charakterze demoralizującym.

Przyczyny przestępczości nieletnich

Czynniki genetyczne

Psychologia, socjologia, kryminologia, badania multidyscyplinarne i wiele innych zajmują się przedmiotem badań przyczyn przestępczości. Wszyscy pionierzy koncepcji instynktownej są jednego zdania – agresja jest cechą wrodzoną, natomiast jej ujście w zachowaniu jest podatne na czynniki zewnętrzne i mogą być przeistoczone przez wychowanie.

nnego zdania są osoby zajmujące się naukami biologicznymi (głównie etnolodzy), gdyż prowadzą badania nad zachowaniem człowieka – które cechy są wrodzone (dziedziczne), a które są nabyte. Lorenz (1983) i Tinbergen (1968,1991) są zdania, że instynkt jest motorem zachowań agresywnych. Celem agresji jest zachowanie gatunku i ma ona charakter instynktowny. Agresję wywołują pojedyncze bodźce lub ich dziedziczone zespoły, inne zaś bodźce, także dziedziczone, ją hamują. Prawidłowości zachodzące w świecie zwierząt odnoszą się również do ludzi, ale w przypadku człowieka sygnały hamujące (wyrazy twarzy, gesty) są mniej skuteczne niż u zwierząt. Według teorii instynktu agresja jakiejkolwiek jednostki nie jest wyłącznie instynktowna, a warunkuje zachowania ludzkie. Agresywne zachowania nie powodują zachowań przestępczych, ale mogą mieć wpływ na późniejsze postępowanie i kształtowanie się negatywnych cech.

Wpływ środowiska społecznego

Najważniejszym czynnikiem, który ma największy wpływ na kształtowanie się jednostki w społeczeństwie jest grupa pierwotna, czyli rodzina. To ona kształtuje u młodego człowieka struktury poznawcze, kontrolę emocjonalną oraz kształci proces systemu wartości, wzorce zachowań oraz normy. Modele stylu wychowania mogą mieć znaczący wpływ na socjalizację młodego człowieka. Sposób, w jaki jednostka będzie odbierała emocje i uczucia w swojej rodzinie, będzie kształtował jej osobowość. Dlatego możemy wyróżnić style wychowania: opiekuńczy, autorytarny, permisywny oraz chaotyczny despotyzm.

Ważnymi czynnikami, które mają wpływ na przestępczość nieletnich, jest rozpad rodziny czy nerwica. Czynniki te mogą mocno oddziaływać na psychikę czy struktury poznawcze, zatarcie się więzi, jaka łączy rodziców i dziecko oraz zaburzają postrzeganie opiekuna jako autorytetu. Najczęstszą przyczyną nerwicy jest silny stres bądź sytuacja, która daje poczucie niebezpieczeństwa. Również przyczyną mogą być nieustające kary czy ograniczenia stosowane przez bliskich, które sprzyjają w późniejszym wieku niechęcią do tych osób oraz wzmagają silne pobudzenie i egoizm. Ponadto wpływ na przestępczość nieletnich ma alkoholizm bądź narkomania występująca w rodzinie, która powoduje zatracenie zerwanie bliskich więzi, poprzez ciągłe awantury, brak poczucia bezpieczeństwa i zatracenie własnego poczucia wartości u młodego człowieka.

Kolejnym czynnikiem mającym wpływ na przestępczość nieletnich jest grupa rówieśnicza. To ona zapewnia mu poczucie bezpieczeństwa względem innych grup oraz daje wrażenie przynależności i uznania. Poprzez działania demoralizujące, np. zażywanie środków odurzających, czy negatywne postępowanie może nauczać aspołecznego funkcjonowania prowadzącego do popełniania przestępstw.

Problem mający wpływ na wystąpienia zagrożenia przestępczości u młodego pokolenia to również media. Wraz z początkiem XX wieku to one stały się towarzyszem każdej jednostki, a ich oddziaływanie prócz pozytywnych czynników składa się także z negatywnych. Młode pokolenie stało się odbiorcą różnych „obrazów” przemocy, które są nagminnym zjawiskiem. Ich częstotliwość przyczynia się do zobojętniania i zatraca wrażliwość na sceny agresji. Młode jednostki wraz z częstym oglądaniem przemocy swoje zobojętnienie na agresję przekładają także w swoim otoczeniu.

Niestety szkoła jako instytucja oświatowo-wychowawcza może wpłynąć negatywnie na młodego człowieka i przyczynić się do jego drogi przestępczej. Zbyt duże wymagania lub ich brak, faworyzacja czy potępianie ucznia ze strony nauczyciela oraz agresja uczniów względem niego to najczęstsze powody przestępczości nieletnich. Należy również zwrócić uwagę na problematykę wagarowania uczniów. Wyróżniamy dwa rodzaje wagarów – derywacyjne oraz konfliktowe. Derywacyjny nie jest aż tak poważny, zdarza się sporadycznie i nie ma dużego wpływu na młodego człowieka, natomiast konfliktowy ma poważne podłoże i zdarza się notorycznie, gdyż młoda osoba tak stara się radzić ze swoimi problemami. Skutkiem wagarów o podłożu konfliktowym są, coraz większe problemy rodzinne czy szkolne oraz możliwość wejścia w „złe towarzystwo”.

Cyberprzemoc

Środkiem wypowiedzi i kontaktu z drugim człowiekiem stał się Internet, który z czasem został potraktowany jako środek wolnego słowa. Niestety zaczęły pojawiać się w nim treści i zachowania nieakceptowane społecznie, takie jak przemoc i cyberprzestępstwo. Fundacja „Dzieci Niczyje” wyjaśnia pojęcie cyberprzemocy jako przemoc, której dokonuje się przy pomocy sieci i telefonów komórkowych dotyczącego dzieci i młodzieży. Problem ten sięga ponad połowy młodego pokolenia. Do takich działań, jakie określamy, możemy zaliczyć: robienie fotografii bądź filmów i zamieszczanie ich w mediach społecznościowych bez zgody drugiej osoby (ośmieszając przy tym ofiarę), zastraszanie i wyzywanie w sieci lub podszywanie się pod kogoś.

Anonimowość może bez problemów sprzyjać wyzbyciu się zahamowań, które sprzyjają ujawnianiu się swoich skrywanych emocji czy obaw, a także negatywnych stanów, np. gniewu. Każde nieprzyjemne zdarzenie jest w stanie spowodować niekontrolowany atak złości. Zwłaszcza wśród młodych ludzi często łączy się to z odwetem, ponieważ odbywa się to z braku wykształconego poczucia empatii. Często kończące się kłótniami, obelgami, czy tzw. trolling (negatywne komentowanie treści, by sprowokować konkretne czyny: kłótnie, groźby itp.). Częstym problemem związanym z anonimowością jest podszywanie się pod inną osobę oraz występujące wybuchy agresji. W mediach społecznościowych są tworzone zamknięte grupy, dla danej społeczności czy portale, gdzie osoby mogą wyładować swoją frustrację. Niestety ofiara jest bardziej narażona na ataki i bezbronna, ponieważ często nie wie kto, jest prowodyrem takich sytuacji, a taka osoba pozostaje bezkarna.

Narkomania wśród nieletnich

Przyjmuje się, że także środki odurzające mają duży wpływ na przestępczość nieletnich. Wskazują na to badania statystyczne. Występują jednak pewne wątpliwości między narkotykami a przestępczością, dlatego bada się ją na dwóch płaszczyznach: kryminalizacji czynności dotyczących narkotyków (na przykład przemyt lub handel) oraz jaki ma wpływ środków odurzających na popełnianie przestępstwa.

Środki odurzające same w sobie nie wywołają zachowań przestępczych oraz przemocy, na ich wpływ ma osobowość osoby zażywającej oraz otoczenie, w którym się znajduje. Niestety brak wiedzy społeczeństwa prowadzi do błędnego postrzegania, w jaki sposób działają substancje odurzające. Również raporty dotyczące narkotyków są celowo cenzurowane (np. dokumenty WHO). Problem sięgania po środki psychoaktywne, nie dotyczy tylko osób sięgających po nie – ma on duży wpływ na społeczeństwo oraz rodzinę, w której dana jednostka się znajduje. Według koncepcji Paula B. Hortona i Gerarda R. Leslie'a zjawisko to nazywamy problemem społecznym, które według opinii publicznej jest niepożądane. Niestety w dużym stopniu przy ocenie osób uzależnionych, kierujemy się stereotypowym myśleniem, że to oni są sprawcami czynów przestępczych lub przemocy. Jednak zanim dokonali takich czynów, oni sami często doświadczali takich zachowań, będąc ofiarą.

Osoby nieletnie, które sięgają po narkotyki nie doświadczyły zaspokajania podstawowych potrzeb takich jak bezpieczeństwo, miłość, przynależność głównie przez rodziców lub ich realizacja była nadmierna – brak usamodzielnienia, kontrola. Takie jednostki są bardziej podatne na wpływy rówieśników, gdzie będą mogli zaspokajać swoje potrzeby, które nie były zrealizowane przez opiekunów. Zażycie narkotyków może dawać im poczucie samokontroli, ucieczki przed problemami, przynależności do danej grupy społecznej, czy wywołanie pozytywnych emocji. Ucieczka przed własną sytuacją życiową i bagażem przykrych doświadczeń, gdzie doświadczali przemocy jawnej w dzieciństwie, jest dużą pokusą. Również czynnikiem mającym duży wpływ na narkomanię ma uzależnienie wśród rodziców, gdzie może to stanowić „wolną” rękę do sięgania po środki psychoaktywne.

Przestępczość nieletnich jest pojęciem złożonym i  składa się na nie wiele czynników. Głównymi czynnikami, które we współczesnym świecie i rzeczywistości mają na nie wpływ jest cyberprzemoc, zażywanie środków odurzających oraz wpływ środowiska. Niestety nie istnieje złoty środek, by zminimalizować odsetek przestępczości nieletnich. Ważna jest rozmowa, pomoc oraz poświęcony czas, jaki możemy dać naszym podopiecznym, by uchronić lub przestrzec przed konsekwencjami popełnianych czynów.


16.11.2020r.

W związku ze stanem epidemii Zespół Poradni Psychologiczno- Pedagogicznych, chcąc służyć pomocą jak największej grupie potrzebujących, oferuje bezpłatne wsparcie  dla osób w kryzysie psychicznym. Pracownicy poradni zapraszają do kontaktu zarówno młodzież jak i dorosłych przeżywających stany lękowe związane z utratą pracy, obawą o zdrowie swoje i bliskich; osoby objęte kwarantanną oraz personel medyczny.

Można pisać na adres poradnia@tlen.pl lub umówić się na spotkanie on-line.


10.11.2020

Miło mi poinformować, że nasza szkoła przystąpiła do akcji MEN "Szkoła do hymnu” 2020. We wtorek - 10 listopada o symbolicznej godzinie 11:11 zaśpiewaliśmy wspólnie „Mazurka Dąbrowskiego”. Niestety z uwagi na trwającą pandemię, w tym roku akcja przeniosła się do sieci. DZIĘKUJĘ WSZYSTKIM, którzy przyłączyli się do akcji!

Zapraszam także do zapoznania się z ulotką "Szanuj, kochaj, chroń" ( w załączeniu)


09.11.2020r. 

https://www.coprzeczytac.pl/terapeutyczna-moc-ksiazki/

Książki mają cudowną, terapeutyczną moc. Działają uspokajająco, łagodzą napięcia, odrywają myśli od nieprzyjemnej rzeczywistości. Dlatego wykorzystuje się je w leczeniu depresji, nerwicy, a nawet raka.   

O terapeutycznej wartości czytania przekonywali już starożytni. Nie bez przyczyny nad wejściem do biblioteki w Aleksandrii widniał napis: „Lekarstwo dla duszy”. Współcześnie książki stały się ważną częścią terapii chorób psychicznych i fizycznych. W obu przypadkach cel jest jeden – poprawa samopoczucia pacjenta oraz wsparcie procesu akceptacji punktu życiowego, w którym aktualnie się znajduje. Odpowiednio dobrana lektura pozytywnie wpływa na przebieg zdrowienia. Daje nadzieję, pokazuje nowe perspektywy, motywuje do podjęcia działania.

Czytanie książek jest zajęciem intymnym. Odbywa się w ciszy i spokoju, w warunkach sprzyjających relaksowi. Podczas trwania choroby obecność ludzi i mediów wokoło może męczyć, a bezproduktywne leżenie w ciszy sprzyja zapadaniu się w czarną dziurę negatywnych myśli i wyobrażeń. Wtedy z pomocą może przyjść właśnie książka. Dobrze dobrana historia potrafi zaspokoić aktualne potrzeby, którym nie umieją sprostać bliscy. Wszystko dzieje się w głowie pacjenta, zmiana dokonuje się samoistnie, jakby przy okazji oddawania się tej przyjemnej czynności. Książka staje się nie tylko sposobem na zapełnianie długich godzin, ale także ma realną moc sprawczą, a sama lektura przynosi wymierne korzyści w postaci lepszego samopoczucia. W przypadku terapii ze specjalistami, książka może zostać omówiona i lepiej zrozumiana. Nie jest to jednak wymóg konieczny, ponieważ już sam kontakt z lekturą niesie za sobą dużą wartość.

W terapii książkami wcale nie chodzi o podsuwanie chorym literatury naukowej czy psychologicznej. Perswadowanie wprost nikomu nie sprawi przyjemności i kojarzyć się może jedynie z przymusem. Okazuje się, że najwłaściwszą drogę wskazuje nam literatura piękna i popularna – powieści obyczajowe, przygodowe, fantasy, kryminały czy romanse. Dobór odpowiedniej książki jest tu niezwykle istotny. Musi być ona zgodna z upodobaniami danej osoby i raczej nie należeć do kategorii zbytnio przygnębiających, czarnych powieści. Nie oznacza to, że mamy ograniczać się jedynie do zabawnych historyjek. Książka ma przede wszystkim odpowiadać na potrzeby chorego – w jednym przypadku może to być chęć rozrywki i szukania pozytywnych aspektów życia, w innym zaś zanurzenia się w historię podobną do własnej. Nie trzeba chyba także wspominać o dostosowaniu poziomu lektury do wieku i zdolności poznawczych człowieka. W doborze książek może pomóc biblioterapeuta – specjalista zajmujący się leczeniem poprzez czytanie, lub po prostu bliska osoba, posiadająca wiedzę na temat chorego i jego upodobań.

Książka „terapeutyczna” ma być odpowiedzią na pytanie zadane przez chorego, lekiem na jego lęki. Ich mnogość może być nieograniczona, a potrzeby drastycznie różne. Dlatego nie istnieje jedna recepta i zestaw polecanych lektur. Warto jednak zdawać sobie sprawę z rodzajów pomocy, jakie przynosi człowiekowi czytanie. U jednego chodzić może o identyfikowanie się z bohaterem, przeżywającym podobne trudności, u innego zaś o wywołanie w sobie negatywnych emocji, prowadzących do oczyszczenia i pozwalających na odreagowanie w lekturze. Książki mogą ponadto sprzyjać procesowi poznawania samego siebie, zachęcać do dialogu ze swoimi przekonaniami na temat ludzi i świata. Czytelnik w kontakcie z fabułą ma szansę także na rekompensowanie własnych braków i niejako za sprawą bohaterów, doświadczania tych samych uczuć. Ostatnie badania dowodzą bowiem, że czytanie uaktywnia odpowiednie partie mózgu odpowiedzialne za doznawanie realnych wrażeń. Czytając powieści przygodowe, nasza głowa całkowicie uczestniczy w ich przeżywaniu, dostarczając nam konkretnych bodźców. Łatwo możemy sobie wyobrazić, że dla osoby chorej ta funkcja bywa nie do przecenienia.

Żródło: https://www.coprzeczytac.pl/terapeutyczna-moc-ksiazki/


06.11.2020r.

W imieniu swoim oraz p. Małogorzaty Wadowskiej - nauczyciela bibliotekarza, zachęcam wszystkich do wzięcia udziału w akcji charytatywnej połączonej z obchodami rocznicy odzyskania niepodległości. Warunkiem pozyskania funduszy jest zalogowanie się na stronie:

                                                    https://dyktanda.pl/dyktando-na-swieto-niepodleglosci  
 
i w dniu 11 listopada br. wzięcie udziału w  I Ogólnopolskim Dyktandzie na Święto Niepodległości (dokładne godziny zostaną ogłoszone w trakcie trwania zapisów).

O tym, do kogo trafią zebrane środki, zadecydują uczestnicy Dyktanda poprzez głosowanie. Każdy, kto rozwiąże Ogólnopolskie Dyktando na Święto Niepodległości w dniu 11 listopada 2020 r., będzie miał możliwość oddania jednego głosu. Osoby, które osiągną w dyktandzie najlepsze rezultaty, będą dysponowały zwielokrotnioną siłą głosu - tym samym będą posiadały większy wpływ na wynik głosowania. Głosowanie to odbędzie się online pomiędzy 13 a 15 listopada 2020. Głosować będą mogły wyłącznie osoby, które napiszą (rozwiążą) Dyktando na Święto Niepodległości.

Udział w przedsięwzięciu jest bezpłatny, a zapisanie się i rozwiązanie dyktanda to jedna złotówka przeznaczona przez organizatora na wybrany cel. Im więcej  osób przyłączy się do wydarzenia, tym większa pomoc trafi do potrzebujących.

Proponujemy, by nasze głosy zasiliły działającą w Częstochowie Fundację "Oczami Brata". Instytucja ta, znana z szerokiej działalności na rzecz potrzebujących, rozpoczęła w ostatnim czasie budowę Domu "Oczami Brata", w którym w przyszłości, po "odejściu" swoich bliskich,  będą mogły zamieszkać i uzyskać profesjonalną opiekę osoby niepełnosprawne intelektualnie.

Pokażmy w tym ważnym dniu ducha patriotyzmu i wspólnie pomóżmy potrzebującym! Twój głos się liczy!
Wszyscy uczniowie, którzy wezmą udział w dyktandzie i pochwalą się certyfikatem udziału (wydawanym przez organizatorów) mogą liczyć na przychylność polonisty :) i ocenę z aktywności :)


03.11.2020r.

Drodzy Uczniowie i Rodzice!

Nietypowa sytuacja dla nas wszystkich nadal trwa. Większość czasu spędzamy w domu, pozostając tylko z najbliższymi członkami rodziny. Wprowadzono wiele ograniczeń – w tym te dotyczące chodzenia do pracy, szkoły, a także spotkań ze znajomymi. Nie możemy także swobodnie rozwijać swoich zainteresowań i pasji. Ta sytuacja może wpływać na nasze samopoczucie, a co za tym idzie rodzić konflikty. W związku z tym kilka krótkich informacji na temat samego konfliktu oraz jak skutecznie konflikty rozwiązywać.

Każdy z nas doświadczył konfliktów w swoimżyciu. Statystyki pokazują, że najczęściej kłócimy się z osobami nam najbliższymi – z rodzicami, rodzeństwem, znajomymi. A w sytuacji, kiedy jesteśmy cały czas z bliskimi - o zatarg, kłótnię czy konflikt jest nietrudno i wystarczy mała iskra zapalna.

Konflikt powstaje gdy:

  • dwie strony dostrzegają niemożliwe do pogodzenia różnice (interesów, potrzeb, wartości)
  • żadna ze stron nie może osiągnąć celów bez udziału lub zgody drugiej strony
  • strony blokują realizację swoich planów

Konflikty są nieuniknione i z pewnością nie jest możliwe wykluczenie ich z życia. Pewne jest jednak, że można nauczyć się jak konfliktom zapobiegać, niwelować ich skutki i rozwiązywać z korzyścią dla obu zaangażowanych w nie stron.

Działania podejmowane przez ludzi zależą między innymi od tego, czy przedmiot konfliktu jest dla nich ważny, czy czują się dość silni, aby działać oraz jakie sposoby radzenia sobie z konfliktami preferują. Poniżej kilka z nich:

  • unikanie konfliktu  (niedostrzeganie konfliktu tak długo, jak tylko jest to możliwe, przekonywanie siebie i innych, że nic się nie wydarzyło, że nie ma żadnych sprzeczności,  odraczanie, przeczekiwanie) 
  • rezygnacja z dążeń ( poddanie się bez podjęcia walki, poddanie się po walce, przegranie walki)
  • szukanie wsparcia (odwołanie się do autorytetu w celu uzyskania wsparcia i pomocy, odwołanie się do innych ludzi w celu budowy koalicji;)
  • odwołanie się do trzeciej strony, aby rozstrzygnęła po czyjej stronie jest racja (odwołanie się do arbitra, aby rozstrzygnął spór, wystąpienie na drogę prawną)
  • podjęcie walki w celu zniszczenia przeciwnika
  • potraktowanie konfliktu jako problemu do rozwiązania

 Zasady rozwiązywania konfliktów: 

  1. Nie myśl o sobie i drugim człowieku w kategoriach walki i zwycięstwa, ponieważ w ten sposób każdy z was przegra. Najważniejszą sprawą jest skoncentrowanie się na problemie, który doprowadził do kłótni. Należy go ujawnić i rozważyć, aby móc znaleźć wyjście z trudnej sytuacji.
     
  2. Postaraj się na chwilę „zawiesić” spór, spojrzeć na siebie i drugą osobę oczami kogoś z zewnątrz, kto przysłuchuje się awanturze. Przestań mówić, policz do dziesięciu, zacznij oddychać spokojnie.
  3. Wysłuchaj spokojnie argumentów drugiej strony. Postaraj się wczuć w to, co dana osoba myśli i poddaj to analizie. Być może okaże się, że początkowo coś źle zrozumiałeś.
     
  4. Nie rzucaj słów wulgarnych, gróźb, pomówień, nie obrażaj ani nie zastraszaj drugiej strony. Używaj kulturalnego języka, nie manipuluj drugą osobą.
     
  5. Bądź szczery, autentyczny, mów jasno i prosto o tym, co czujesz, okazując innym szacunek.

29.10.2020r.

Obecna sytuacja powoduje, że w dużej mierze funkcjonujemy w wirtualnej rzeczywistości- szczególnie dzieci i młodzież. Takie portale jak Facebook, Instagram, Snapchat, YouTube, Tik Tok czy Twitter to dla nich codzienność. Komentarze i polubienia pod zamieszczonymi zdjęciami czy postami stają się ważniejsze niż opinie bliskich. Dla młodych ludzi grupa i przynależność do niej są sprawą priorytetową. Ma to swoje pozytywne i negatywne strony. Bardzo częstym zjawiskiem jest tzw. hejt. Jest to zjawisko obecne nie tylko w Internecie, ale i w życiu osobistym. Polega on na negatywnych i agresywnych komentarzach w Internecie lub wrogim odnoszeniu się do jakiś tematów lub osób. Dzieci i młodzież są jednocześnie autorami hej tu i doświadczają go na sobie.

Jak objawia się hejt, jak sobie z nim radzić i jakie są konsekwencje hejtu?  Zapraszam do zapoznania się z materiałem (pliki PDF w załączeniu – dla ucznia i rodzica).


26.10.2020r.

Pandemia wpływa na wszystko. Ruszyła więc Internetowa Poradnia Kryzysowa, działająca w ramach Częstochowskiego Centrum Interwencji Kryzysowej.

W czasie rygorów sanitarnych osobisty kontakt z psychologami często jest utrudniony, a młodym ludziom w epidemicznej rzeczywistości przybyły przecież nowe potencjalne źródła stresu – czy to w związku ze zdalną nauką, czy np. zmieniającą się sytuacją życiową rodziców i napięciami, które może to powodować.  W razie kryzysu można uzyskać wsparcie przez Internet – w sposób bezpieczny, dyskretny, zaufany, profesjonalny.

Młodzi ludzie doświadczający przemocy, hejtu, dyskryminacji czy innych życiowych trudności będą mogli liczyć na pomoc psychologów i interwentów kryzysowych wysyłając mejla na adres:  pomoc@cztps.eu

Zachęcam do kontaktu!


23.10.2020r.

Drodzy Uczniowie!

Przed nami nowe wyzwania w związku z pandemią koronawirusa, a co za tym idzie - kolejne ograniczenia. Od dzisiaj cała Polska znalazła się w czerwonej strefie. Jest to trudny czas dla nas wszystkich, ponieważ ta trwająca już od kilku miesięcy sytuacja wywołuje w nas lęk, stres i niepewność.

Chociaż każdy inaczej radzi sobie z takimi emocjami, to w obliczu zawieszonych zajęć w szkole, odwołanych wydarzeń i izolacji od przyjaciół, szczególnie dzieci i młodzież muszą czuć wsparcie i miłość najbliższych. Teraz bardziej niż kiedykolwiek.

Dlatego jesli macie jakieś pytania i wątpliwości, zapraszam do kontaktu poprzez e-mail:    pedagog@ckziu.eu

Zapraszam Was także do zaglądania na stronę do zakładki e-pedagog

Życzę dużo zdrowia :)


 

Współpracujemy

Skontaktuj się z nami

Dyrekcja Centrum

42-200 Częstochowa
ul. Przechodnia 11/15
tel. +48 34 324 24 81, +48 34 324 32 20
fax: +48 34 324 17 06
email: sekretariat@ckziu.eu
elektroniczna skrzynka podawcza: ePUAP CKZiU